Już nie ma róż

[joanna53]

 

  Nim nadszedł świt
rozpoczął byt
odeszła nocka głucha
w słonecznym tle
na serca dnie
odgłosu pieśni słucham

I chciałbym rzec
i cofnąć wstecz
uskrzydlić tamte lata
gdzie szumem wzgórz
zapachem róż
uśmiecham się do świata

W nim byłaś Ty
i Twoje sny
i oczu błękit nieba
i jasny splot
chwytałem w lot
bo tyle było trzeba

Tam byłaś Ty
mijały dni
jak dobrze wtedy było
nie było wzgórz
bez wonnych róż
dziś wszystko się skończyło

Odeszłaś tam
zostałem sam
i nikt mi Cię nie zwróci
zostałem sam
wśród pustych ścian
a serce piosnkę nuci

Już nie ma róż
i pięknych wzgórz
choć promień słońca pada
Ty jesteś tam
a ja tu sam
gdzie smutek się osiada

I cichy jęk
i pieśni stęk
Ty skrzydła masz anioła
i przyfruń tu
w słonecznym dniu
i otrzyj smutek z czoła

Nastąpi kres
tych gorzkich łez
nie będzie pustej ściany
bo wrócisz tu
w słonecznym dniu
aniele mój kochany

Ten smutny czas
przysłoni blask
Twych skrzydeł kolorowych
przybędę tu
na skrzydłach snu
aniele rubinowy

Edytowane 16 Listopada 2020 przez joanna53 (wyświetl historię edycji)

[Stary_Kredens]

i cóż tu powiedzieć wiersz jest ładny jak róża różowa sukienka smutek anioła  itd . ale liczne powtórzenia i te rymy częstochowskie sprawiają , że ta poezja jest niestety niskich lotów. To oczywiście moje zdanie no i jest za długi jak na jego treść

pozdrawia Kredens

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli to jest pierwsza część myśli  - jakże trafna i słuszna, ale jeżeli dopowiemy, że to jest tekst piosenki - może być a nawet super. Zenon by się zachwycił

Pozdrawiam