W morzu wspomnień

[Luell]

Gdzie nie ma  żadnej ucieczki, w morzu wspomnień zagubiona,
Duszę się tu w samotności,otoczona wciąż falami,
One na dno mnie spychają, ja pragnę być ocalona,
Jednak jestem tak bezsilna, przytłoczona uczuciami.

 

Tonę nie mogąc złapać tchu, płaczę sama z bezsilności,
Czy kiedyś ktoś za mną wskoczy, czy ktoś mnie tu uratuje? 
Czy ktoś wyciągnie tam na brzeg, wybawi z objęć nicości?
Czy moje pęknięte serce, troskę od kogoś poczuje?

 

 Czy spotkam kiedyś osobę, co prawdziwą mnie dostrzeże?
Co zauważy starania,  wybawi też  z zimnej toni,
Ceniąc mnie za to kim jestem, serca połowę zabierze,
Odda w zamian swe uczucia, będzie nie każąc się gonić?

 

Smutek jest dawno częścią mnie, samotność ze mną złączona,
Wraz z tamtymi wspomnieniami, wznosi się tęsknoty ziarno,
Lecz każda ta piękna chwila, na zawsze już utracona,
 Zabiera mi radość z życia, świat cały barwiąc na czarno.

[Marek.zak1]

Bardzo ładnie napisany tekst, z uniwersalnym problemem samotności, tęsknoty, zagubienia. bezsilności. No cóż, jako zawodowy manager uważam, że potrzebna jest racjonalna ocena sytuacji, analiza SWOT, plan i aktywne działanie.  Pozdrawiam i życzę peelce powodzenia.. 

[Luell]

@Marek.zak1 Dziękuję za opinię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.