Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Może ktoś to już opisał

lecz ja o tym nie słyszałem

więc na temat sióstr syjamskich

ten to wierszyk napisałem.

 

Skąd wiem, że to są syjamskie

bo literą a złączone

no a gdyby nie ten łącznik

wtedy każda w swoją stronę

 

przecież poszłaby niechybnie

wiodąc życie samodzielne

a tak zaświadczają światu

jakie z nich siostrzyczki dzielne.

 

Czas wyjaśnić i przedstawić

dwie panienki płci nadobnej

identycznie kropla w kroplę

niczym w lustrze są podobne.

 

Dwa imiona w jednej zbitce

połączyły Marię z Anną

a rodzice dla wygody

nazywają je Marianną.

 

 

Jeżeli uraziłem kogoś treścią tego wiersza to bardzo przepraszam.

 

Opublikowano

A na Górnym Śląsku raz tak się zdarzyło

Że aż trzech braciszków w jednej skórze żyło

Zwali się Maks, Ymil, a trzeci był Jan

Rodzice ich zwali razem MaksYmilJan

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec

 

A z Krakowa jeden wariat

Myślał raz że córkę spłodził

Nazwał dziecko więc Jan Maria

Bo to synek się urodził

 

Odpozdrawiam :)

 

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec

 

Nie lubił  Sławomir swojego imienia

Miał żal do rodziców, ciągle chciał je zmieniać

Gdy na ostrzu noża postawił tę sprawę

Zgodzili się w końcu - został Mirosławem

 

Pozdrawiam

Opublikowano

@Franek K

Miało się urodzić tak jakoś po zimie

rodzice myśleli, jakie nadać imię

i kiedy zgłębiali tych imion meandry

padła propozycja, żeby Aleksandry

 

imię mieć z zapasie żeby w zależności

użyć wpół przecięte w razie konieczności

dla chłopaka Aleks, Sandra dla dziewczynki

teraz oczekują na przyjście kruszynki.

 

Serdecznie pozdrawiam:)

Opublikowano

@Magdalena_Blu

Krytyk zgani lub pochwali

tu się wszystko zdarzyć może

leń przeczyta tylko tytuł

nocny marek o tej porze

 

rusza w ciemność gdzieś na łowy

nie dla niego wiersze czytać

autor może mu naskoczyć

lub zębami zacząć zgrzytać

 

zaś ja czasu mam aż nadto

więc się bawię w rymowanie

zanim skończę pisać pierwszy

to już drugi wiersz mam w planie.

 

Serdecznie pozdrawiam:)

 

Opublikowano

Sprytne wyjście z.. zakłopotania.. rodziców, że wołają obie jednym imieniem.
Wczoraj czytałam, łudziłam się, że coś zrymuję w poście, ale nie chciały się wyrazy poskładać.

Fajnie sobie 'porymowaliście' pod treścią... :)
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie mam ochoty na zimę nie mam ochoty na blisko nie obchodzi mnie imię nie obchodzi nazwisko nie mam chęci na dystans ani chęci na lato chcę krzyczeć MERRY CHRISTMAS w gwiazdkowej pidżamie psikus, a to!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia woda jęzorem O balu, o balu   Nad jeziorem zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Żywa, choć nieżywa już No cóż, no cóż   Śni bal, królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Lecz wyśniła nie życie A sen w pustce zupełnej I puste wyśniła wycie Jednak pełnej, tak pełnej   I tylko rozpacz i żal A śnił się bal, śnił bal   Niesyta, niespełniona, nieprzytomna Leży na łożu z kamienia Snów swych niepotomna Bez znaczenia, bez znaczenia   W gorączce życia i śmierci Co tchnieniem odrętwiałym W sumienie śpiącej wierci Snem tak trwałym, tak trwałym   Znów śni się baśń Któż waś, któż waś   I śni się rycerz w zbroi I śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Ktoś ty, ktoś ty   I śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchniony Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się nie powinny A palą zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar Bo śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza i gaje Wichrem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija I snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A przed sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarbiec wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Księżniczki co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna księżniczka płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki I pustka głucha gdzieś znikła I znikł rycerz wielki Do którego przywykła, przywykła   Mimo starań i prób Głęboki grób, ah, grób   Rycerz do zamku zmierza A tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje A tam treny śpiewają Księżniczki nie poznaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj, ach, oj, ach   I baśń co się śniła Tej jednej jedynej nocy Rojeniem ledwie była W niemocy, w niemocy   I legł rycerz bez natchnienia Gdy brakowało kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy był o krok, o krok
    • @Charismafilos Dziękuję bardzo! 
    • Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze. Stanisław Dygat   nocami wciąż przychodzą chwile gdy myśli zawiązują moje ciało na ciasny supeł bez oddechu   za dnia zakasuję rękawy i biorę się do pracy nie mogę przecież zawieść   odśnieżam mosty maluję karuzele jasnymi barwami stawiam na stole dwie gorące kawy by próbować się cieszyć   by było jak dawniej jak zawsze   lecz od świata oddziela mnie dziś nieprzemakalna przesłona nie czuję smaków zapachów nie słyszę dźwięków kolory i kształty są zamazane rozmyte   nocami ubywa mnie niczym śniegu lub ognia zależy co wybierzesz jestem daleko o wiele wierszy nienapisanych jeszcze a może już nigdy   nie wiem czego się chwycić spadając w dół górskiej rzeki spadając spadając   spadając   kiedyś może zechcesz rozplątać te wszystkie supły i będzie jak dawniej na zawsze    
    • No, gejów... twój Egon.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...