Łukasz Opublikowano 11 Listopada 2020 Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2020 (edytowane) Czemuż tak szybko zleciały dni niebiańskich łąk, przelotnych wzruszeń? Do czego dążyć pragnienia chcą gdy serce w mak pokruszą? Jak szybko leci czas wśród uśmiechów i ciężko znieść go ze łzami w kapturze, tak próżno szukać drugiego dna i sił co są gdzieś tam w górze! Młody poeto o sercu z kamienia co uczuć roztaczasz aurę dookoła próżno ci wierzyć w szczęście i miłość bo nic ich stworzyć nie zdoła. Edytowane 12 Listopada 2020 przez Kolorowooki Literówka (wyświetl historię edycji) 2
Gość Radosław Opublikowano 11 Listopada 2020 Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2020 Wyraźnie czuć zmagania peela. Mi się szczególnie podobają dwa wersy " młody poeto z sercem z kamienia co uczuć roztaczasz aurę dokoła" Zastanawiam się czy nie napisać - o sercu z kamienia Jak sądzisz?
duszka Opublikowano 11 Listopada 2020 Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2020 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Nasze własne pragnienia nie powinny nas i życia przerastać - "serca w mak pokruszyć".., ale wiem też, że niełatwo jest to spełnić.., jest to "sztuka życia i sztuka kochania", której musimy się uczyć. Ale "serce z kamienia" na pewno nie jest jej celem. Ja wolę cierpieć, niż to. Poruszający wiersz, czuję razem z Peelem... Pozdrawiam.
Marek.zak1 Opublikowano 11 Listopada 2020 Zgłoś Opublikowano 11 Listopada 2020 Jak się ma serce z kamienia to miłości i szczęścia zaznać rzeczywiście nie sposób. Pozdrawiam
Łukasz Opublikowano 12 Listopada 2020 Autor Zgłoś Opublikowano 12 Listopada 2020 @Radosław Faktycznie, myślę, że byłoby nawet lepiej. Dzięki wielkie!
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się