Świtanie

[Patryk_Nikodem]

Hebanowe niebo wyblakło
odkrywając granatową toń
gwiazdy znikają w blasku
czerwcowego świtu

skrząc się w ciszy poranka
po szybie spływa rosa
w sosnowym pokoju podziwiam
subtelny śpiew ptaków
zamyśliłem się

rubinowe światło
wschód zadziwia tęczą barw
przez słomiane trzciny
szeptem przemyka mgła

otworzyłem okno
malowane drewno zaskrzypiało
zaspany świtaniem
rozmarzyłem się

[Jacek_P.]

Wiersz malarsko-nastrojowy; podoba mi się jego klimat. Pewne sformułowania jednak zakłócają mi odbiór zrobiłem miks, który w moim pojęciu koryguje je.

Hebanowe niebo wyblakło
odkrywając granatową toń
gwiazdy znikają w blasku
czerwcowego świtu

po szybie spływa rosa 1
skrząc się w ciszy poranka
w sosnowym pokoju podziwiam
subtelny śpiew ptaków
2
rubinowe światło wschodu 3
zadziwia tęczą barw
przez wyschnięte trzciny 4
szeptem przemyka mgła

otwieram okno 5
malowane drewno zaskrzypiało
zaspany świtaniem chłonę
poranne rozmarzenie 6


1. Wg mnie kolejność jest spływa i skrzy się, nie odwrotnie.
2. Wstawka o zamyśleniu bardzo psuje nastrój.
3. Całość ma charakter narracyjny, więc tu wydaje mi się lepiej go utrzymać.
4. Słomiane trzciny - nie bardzo mi pasują.
5. Bardziej mi tu pasuje czas niedokonany.
6. Puenta wydawała mi się zbyt mało nastrojowa.

Myślę, że mi wybaczysz to, że ośmieliłem się to i owo pozmieniać. W ten sposób łatwiej mi wyjaśnić o co mi chodzi.
Pozdrawiam Cię.
Ja.