Uciekam w moje serce

[Gabrys]

Nie widzą złotej jesieni,
ponieważ chmurami spowita
Ciągle pada i pada,
przez co spleśniała, zgnita

Humoru mi nie zabierze
w sercu słonka mojego.
W którym ciągle wiosna,
i nie ma nic zgnitego.

Cóż po takiej jesieni,
która ptaki zabrała.
Teraz okrada drzewa,
chociaż kwiat pokazała.

Raczej mnie nie pocieszą,
w te dni jakże szare.
Dlatego uciekam w serce,
gdzie słonko nie gaśnie wcale.

Edytowane 15 Października 2020 przez Gabrys (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Dobrze mieć takie słoneczne serce :) I myślę, że ono potrafi też taką jesień pokochać.

Chciałabym Ci zaproponować małe gramatyczne poprawki w pierwszej i drugiej zwrotce:

 

Nie widzą złotej jesieni,
ponieważ chmury spowite.  / ponieważ chmurami spowita
Ciągle pada i pada,
przez co spleśniałe, zgnite.  / przez co spleśniała i zgniła

Humoru mnie nie zabierze    / Humoru mi nie zabierze
w sercu słonka mojego.
W którym ciągle wiosna,
i nie ma nic zgnitego.          / i nie ma nic zgniłego

 

I może w ostatniej zwrotce zamiast "które" - "I już" , żeby nie powtarzać tego słowa z poprzedniej zwrotki.

 

Pozdrawiam!

Edytowane 15 Października 2020 przez duszka (wyświetl historię edycji)

[joanna53]

@Gabrys jesień nie zawsze jest dla nas łaskawa, są także słotne dni, które

wywołują u nas melancholię,

pozdrawiam.