„Ja tylko z zaświatów”

[Nelson]

Wolność jak błękitny orzeł

Wśród liści zielonych

 

I ścian jak zebra malowanych

Na moim stroju to już nic

 

Ale gdzie jesteś, i gdzie byłaś Ty

 

 

Prawo do poznania

Matki i Ojca

Jak chleb.

 

 

Nie moja wina, że

Ja sam, bo tak ciężki czas

 

Migajmy oczami

W częstotliwości

Jak kamień

 

Że życie i prawda

Jakby dawno się

 

Minęły

I

Nie należy

 

Kogo kochasz, moja smutna

A kogo w jesieni już więcej nie.

 

Tak biega za Tobą czas

Jak wolność

 

Co dawno minęła krzty smutku

I ostatni pomruk

 

Przestarzałej harmonii(i)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - spodoba mi sie dziś u ciebie - ciekawy i mądry wiersz.

                                                                                                          Pozd.

[_M_arianna_]

@Nelson

 

Samo życie podsunęło coś więcej do przemyślenia. 

Niektórzy oddalają się zbyt wcześnie. 

Ciekawie. 

Ostatnio trafiłam na artykuł,

jak starają się z nami porozumieć - stamtąd. 

Hm...