Do diabła z rymami.

[Gabrys]

Admirał w ogrodzie, zaś ja szeregowy,

fruwa sobie, motyl kolorowy.

 

Nad głową motylek, w brzuchu ich wiele,

figury święte, w moim kościele.

 

Pójdę z panną młodą, a dajże Boże,

pierścionek ślubny, na serdeczny włożę.

 

Co potem będzie, to zobaczymy,

oby nie po grudzie, od wiosny do zimy.

 

 

Chwasty w ogródku, mnie garb dodany,

nie ma komu robić, bo dzieci to pany.

 

Asio motylki, nie figle w głowie,

szóstka wybiegła, w świecie panowie 

 

Pójdą za trumną, wdowa zapłacze,

jak dane niebo, w niebie ją zobaczę.

 

Oto jest treść, którą rzędami 

a jeśli coś popsułem, do diabła z rymami.

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 2 Października 2020 przez Gabrys (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zadziornie.. :) Ale lepsza chyba taka stawrzająca dystans zadziorność niż rezygnacja i zgorzknienie, bo tli sie w niej jeszcze wola życia i pewna moc. Forma i styl sa bardzo zdecydowane i przejrzyste, a rymy według mnie wcale nie popsute, a nawet bardzo dobre. Jedyna mała poprawka, wydaje mi się, powinna być w przedostatnim wersie: zamiast "którą rządamy" - "której żądamy", prawda? Pozdrawiam :)