Lubię się śmiać

[duszka]

 

lecz czy płacząc nie kocham

najbardziej?

miękka

cicha

otwarta

nagle świata

pełna tak, że aż się

 

przelewam

 

 

 

.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - zaciekawił i to bardzo  - ładny ten płacz coś otwiera...

                                                                                             Spokojnej nocy życzę.

[Lahaj]

@duszka a to przekorna duszyczka 

[Gość]

Ładnie, lirycznie, wykorzystałaś znany zwrot przelane łzy, przelewam się wg. znaczeń

1. przemieszczam się - z miejsca na miejsce

2. ulegam - daję się przelać do innego naczynia

3. wylewam - poza brzegi

4. zostałam - nadmiernie wypełniona

 

czy na pewno we wszystkich czterech znaczeniach? bo jeśli do innego naczynia to martwię się, jeśli poza brzegi tym bardziej bo chodzi o granicę, ostatnie najładniejsze i pasuje (ale wtedy nie słowo pełna, ale wypełniona)

pierwszego nie biorę pod uwagę. no co tylko nie bij mnie znów, chodzi o doskonałość idealne znaczenie..

Pozdrawiam.

Edytowane 30 Września 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Luule]

Piękny. w każdym calu. Bardzo ładna myśl duszko:)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, otwiera :) Cieszę się, że to potwierdziłeś, bo w ostatnim Twoim wierszu "wyganiałeś łzy" i ten mój wiersz powstał właśnie z uśwaidomienia sobie że ja przeżywam płacz chyba inaczej... Dziękuję za miłe słowa i pozdrawiam :)

.

 

 

Tak, przekorą wobec trudnych chwil i sytuacji często pomagam sobie w zyciu :) Dziekuję CI za czytanie i tę celna uwagę :) Pozdrawiam.

.

 

Nie nie będe biła, i tego też wtedy nie chciałam :) A teraz to nawet się cieszę z tej ciekawej życzliwej analizy i dziekuję Ci za poświęcony jej czas :) Chętnie odniosę się do niej dzisiaj, ale później, bo zaraz mam wizytę u lekarza. Pozdrawiam!

.

 

Bardzo się cieszę, że tak go odbierasz, Luule! Dziękuję i pozdrawiam :)

.

 

Och, jak sie dobrze wczułaś we mnie i w przekaz tego wiersza.., aż mam wrażenie, że ten stan dobrze znasz :) Dziękuję Ci za ten wrazliwy, ciepły odbiór :) Pozdrawiam.

.

@Allicja @Kot @Joachim Burbank @Radosław @PuszKin Bardzo Wam wszystkim dziękuję za pozytywne przyjęcie wiersza! :) :) :) :) :)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Czytając Twoje rozważania skłaniam się jednak do tego, że wszystkie znaczenia są możliwe... Albo jako mieszanka każdego z nich po trochu, albo z dominacją jednego z nich.

 

W ogóle zauważam, że prawda, czy rzeczywistość pokazuje mi się jako coraz bardziej niejednorodna i niejednoznaczna.., jako dynamiczna, złożona, żywa. To chyba jest jej natura. Wtłoczenie jej do jakiegoś w naszym pojęciu "idealnego" czy "doskonałego" pojecia musiałby ja więc przynajmniej po części sfałszować i pozbawić życia. Nie chcę tego robić, wole żyć w niepewności, niż to. :) Ale pomimo tego zbliżam się do niej.., chyba własnie przez to, ze otwieram się na tę jej naturę.

 

Jeszcze raz Ci dziekuję za Twoje inspirujące mnie do rozważań uwagi :) Pozdrawiam.

 

@Sylwester_Lasota Dziekuję Ci za głos i pozdrawiam :)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Doceniam, że nie użyłaś słowa jest płynna, bo tak rozumiem Twoje postrzeganie rzeczywistości. Teza na filozoficzne rozważania, trochę nietegos z jej negatywnym skutkiem, bo czyż Najwyższy nie jest doskonałością, a poetycka doskonałość nie byłaby powodem zbliżenia się i poznania Jego?. Tylko, ja myślałem raczej niższą kategorią, dążąc do doskonałości zbliżamy się właśnie...poznajemy tajemnicę nigdy jej nie osiągając, owo dążenie, droga, która sama w sobie jest celem.

Niepewność wynikająca z tego, że osiągniesz doskonałość jest mylna, możesz śmiało kroczyć nią, przy takim założeniu.

Bo pysznym byłoby myśleć przeciwnie. Też tak myślałem i myślę, że wcale to nie jest złe - otwartość, pod warunkiem niedopuszczania zła, będąc gotowym na przykrości.

Pozdrawiam.

Edytowane 1 Października 2020 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

W takim sensie, jak go przedstwiasz, na pewno staram się szukać tej jednej prawdy, podążać za tą tajemnicą, którą wyraża, i w tym tez sensie dązyc do doskonałości... Ale ropoznaje jednoczesnie, że jako człowiek, tu na ziemi, mam do czynienia z jej rozszczepiającą się na kolory i ich niezliczone odcienie formą. Pochodza one podobnie jak tęcza z jednego, jednorodnego światła (bieli), ale jednocześnie nią nie są, ale tylko jej "skladnikami". A więc jej nie zaprzeczają. Poznając coraz więcej z nich moge się zbliżać do tej jedności i całości, z której pochodzą. I robię to.

 

Tak to mniej więcej ze mną jest :) Dziękuję, że i Ty mi trochę odsłoniłeś swoich odcieni. :) Pozdrawiam.

[Deonix_]

Jej, urocze i ciepłe.

O dziwo zakończenie mnie nie zasmuciło (może to ma związek z tym,

że po wypłakaniu się jest człowiekowi lepiej :))

Acz początek mnie nastawił na wesołość i przez chwilę mi mina zrzedła,

bym ponownie odczuła przyjemność wynikłą z lirycznego nastroju.

Miło mi było, choć wzruszająco :)

 

Pozdrawiam,

 

D.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jak zwykle niezwykle wrażliwie i w zróżnicowany sposób zareagowałaś na wiersz i tą reakcję bardzo otwarcie przekazałaś :) Bardzo to lubię i cenię, bo dowiaduję się dzięki temu czegoś więcej o nim, a poza tym ciesze się, że podziałał na uczucia. Dziękuję Ci i serdecznie pozdrawiam. :)

.

@Czarek Płatak Miło Cie znowu widzieć :) Dziekuję i pozdrawiam!

.

[Krzysic4 czarno bialym]

Komentarz sama sobie napisz
bo ileż można kadzić ;)

 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja od siebie samej mogę tylko powiedzieć, że po napisaniu go poczułam szczęście :) Nie umiem tego wytłumaczyć. Dziękuję Ci, że mnie naprowadziłeś do sformułowania tego i za pozytywne przyjęcie mojego wiersza, bo takie czuję :)

[duszka]

@Lily Hamon Dziekuję Ci i miłego wieczoru :)