Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jesteś tu, a przecież nie ma Cię.
Gdzie podziałeś się?
Przychodzisz, odchodzisz bez słowa.
W snach pojawiasz się.
Na jawie już nie obchodzę Cię.
Pewnie łatwiej jest
Udawać, że nie stało się nic.
Sen był tylko snem,
Reszta to niespełniona bajka.
Zamykam oczy,
A wtedy Ty otwierasz mi je.
Bierzesz w inny świat,
Nieopisany przez nikogo,
Więc opiszę go.

 

W tym świecie jesteś Ty, jestem ja.
Więcej nie ma już miejsca na nic,
Bo świat ten ciasny jak mój pokój.
Układamy tam nasze myśli
W jedną. Serce jednym staje się,
Tak, że jeden słyszalny jest rytm.
A dusze bliżej są niż ciała.
Przenikają się jak powietrze,
Które tak gęste jest wokół nas.
W oczach tańczy blask, unosi nas
I na ziemię nie chcemy wracać.
Niby po co? Gdzie będzie lepiej
Nam niż we własnym urojeniu?
Tak całe życie możemy tkwić...

Opublikowano

@Angelina Cześć. Powiem, co mi się nie podoba, bo myślę, że wszyscy m. in. po to wrzucamy tu nasze teksty: żeby wedzieć jak są odbierane przez innych.

Jesteś  niekonsekwentna: po co na początku używasz rymów (w dodatku słabych: się - cię, a do tego powtórzonych 2 razy), skoro w dalszej części od tego odchodzisz? Wg mnie albo wiersz ma rymy albo ich nie ma. Oczywiście to tylko moje zdanie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tu inwersja wg. mnie nie jest potrzebna, psuje odbiór wiersza.

Ogólnie nie jestem fanką wierszy o tej tematyce, ale rozumiem potrzebę wyrażania własnych uczuć, więc jest ok.

Mam nadzieję, że się nie gniewasz, ja dzięki konstruktywnej krytyce wiele się tu nauczyłam, więc myślę, że czas zacząć spłacać dług. ;)

Pozdrawiam - i pisz dalej.

:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Piękny poetycko, pełen tęsknoty obraz tego, co było naprawdę ważne...są takie chwile, które zostają w sercu na zawsze...pozdrawiam słonecznie*)
    • W tym tekście jest dużo prawdy i odwagi. Przyznać, że zbroja ma pęknięcia, że ręce czasem słabną - to nie słabość, ale dojrzałość...pozdrawiam serdecznie*)
    • wszędzie ją całowałem w końcu zabrakło miejsc więc zacząłem całować jej cień  - zwariowałem   wszędzie ją dotykałem bywało że tu i tam niebiosom dziękowałem myśląc oszalałem   wszędzie z nią byłem od morza do tatr zawsze kochałem ach co to był za czas   wszędzie wszędzie to mało powiedziane zrozumie to tylko tamta łąka i las
    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr. @Benjamin Artur - @Radosław - @Posem - @Leszek Piotr Laskowski - cieszą mnie wasze polubienia - 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...