Nie życie

[Gabrys]

Ale co po drugiej stronie...

Jawi się znak zapytania.

może zupełna nicość,

którą ciemność pochłania 

 

Nie ma nic po drugiej stronie 

odpowie ten, bez wiary,

nie ma nieba, nie ma duszy,

dwadzieścia jeden gram,

ujście pary.

 

Jest to które widoczne,

cechy Tomasza, niewiernego 

zobaczyć, dotknąć,

taki jest świat jego,

 

Jest tylko jedna strona, 

niebo to tylko odbicie, 

jakbyś w lustro patrzył,

ale tak  wierzyć,

nie życie, 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 15 Września 2020 przez Gabrys (wyświetl historię edycji)

[duszka]

Przekonuje mnie wypowiedź Twojego wiersza, którą ująłeś jasno i wyraziście. Tylko w drugim wersie powinno byc chyba "zapytania", prawda? Pozdrawiam :)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Nie podoba mi się to radykalne osądzenie na końcu wiersza, ostatecznie nie mamy pewności. Czy np. taki Steven Hawking jako ateista nie miał życia wypełnionego fascynacją i sensem? Nie wiem, nie siedziałem w jego głowie, dotknięty był kalectwem, to na pewno, ale co się działo w jego umyśle?

[Gość]

@Gabrys a ja się zgodzę, że patrzenie tylko w świat materialny, nie dostrzegając tego, co duchowe, to nie życie. Wg mnie jest ono wtedy puste i człowiek musi szukać wciąż nowych zabawek, wypełniaczy pustki, które i tak w końcu się nudzą. 

Wyrażasz myśli jasno i klarownie, wiesz dobrze co chcesz powiedzieć i to mi się podoba. Nad formą trochę bym jeszcze popracowała, ale ona nie jest najważniejsza, ważniejszy jest przekaz.

 :)