Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Kwiatek umiera
ale on nie umrze na zawsze
gdyż kwiatka pszczółka zapyliła
będą dzieci
będą małe śliczne kwiatki
które ucieszą czyjeś oczy
kiedy przejdzie się
tą dziką łąką
zobaczy niezapominajki

Kwiaty w dzbanie
są już martwe 
żal ich 
ale nie temu
kto je ściął
i co z tego
że róża jest królową wszystkich kwiatów
skoro w dzbanie umiera
a nie na swoim krzewie
 

 
Edytowane przez Gabrys (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Treść Twojego wiersza przemawia do mnie i pobudza do refleksji.., jednak zachęciłabym Cię do doszlifowania stylu. Pokażę to na przykładzie fraagmentu, którą swoja wypowiedzią zrobił na mnie największe wrażenie:

 

Twoja wersja:

 

Kwiatki w dzbanie
niestety już są martwe
żal kwiatków
ale temu nie żal
kto je ściął

 

I ta poprawiona przeze mnie, w której usunęłam zbędne (według mnie) słowa i powtórzenia oraz zastapiłam "kwiatki" -  "kwiatami":

 

Kwiaty w dzbanie
są już martwe
żal ich
ale nie temu
kto je ściął

 

To tylko propozycja, decyzja zmian należy oczywiście do Ciebie. :) Pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @huzarc Są na to antydepresanty – owoce postępu w krwiobiegu.   Hm… młodzież powiedziałaby „true story“, a ja po prostu się zgadzam. ;)
    • Kiedy odejdą już wszyscy, których kochasz szczerze, Zostaniesz sam na ziemi, w pamięci ich mierząc, Pomyśl: jestem tym, co ich w sercu ma żywych, Znicz pamięci zapalaj, by trwali w niej zawsze żywi.   Spójrz w ognia płomień - on z wspomnień Ci doda siły, Przyniesie spokój i ukojenie w tej trudnej chwili. A gdy przyjdzie dzień ostatni, czarna dama do drzwi zapuka, Otwórz serce i powiedz: "Żyłem by ich pamiętać". I odejdź, by złączyć się z nimi na wieki .
    • Boję się światła. Przebywając w mroku, jestem w stanie wykreować elokwentne ciało.   Moja paranoja sprawia, że krzyk duszy jest niezręczny. Mimo to zostawiam za sobą fragmenty gnijącego truchła.   Jestem sparaliżowany. Zbyt długo wpatrywałem się w otchłań aż stała się moją największą miłością
    • @FaLcorN @violetta   Nie będę!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      lubię być podglądana   ale jak ja Kornela niby mam popsuć? Bardziej się nie da
    • Wysokie wrzosy wichrem burz rozkołysane, Północ i światło księżyca i gwiazd jasnych blask,  Ciemności i chwała radośnie zespalane, Wznosząca się ziemia i niebiosa zniżane, Ponure lochy przez ludzki duch opuszczane, Grzechot kajdan pękających i krat rwanych trzask.   Wzdłuż górskich zboczy dzikie lasy użyczają Życiodajnym wiatrom przepotężną swą mowę, Rzeki swoje brzegi radośnie rozdzierają, Przez doliny gwałtownym nurtem przepływają, Wciąż szerzej i głębiej swe wody rozlewają,  Zostawiając za sobą pustynie jałowe.   Błyszcząc, opadając, wzbierając, umierając, W bezkresnym ciągu przemiany, od nocy po dzień; Jak piorun rycząc, jak muzyczny ton wzdychając, Cieniem nad cienie wlatując i nacierając, Jasnymi błyskami ciemności wyzywając, Nadchodząc szybko i tak samo odchodząc w cień.   I Emily: High waving heather 'neath stormy blasts bending, Midnight and moonlight and bright shining stars, Darkness and glory rejoicingly blending, Earth rising to heaven and heaven descending, Man's spirit away from its drear dungeon sending, Bursting the fetters and breaking the bars.   All down the mountain sides wild forests lending One mighty voice to the life-giving wind, Rivers their banks in their jubilee rending, Fast through the valleys a reckless course wending, Wider and deeper their waters extending, Leaving a desolate desert behind.   Shining and lowering and swelling and dying, Changing forever from midnight to noon; Roaring like thunder, like soft music sighing, Shadows on shadows advancing and flying, Lighning-bright flashes the deep gloom defying, Coming as swiftly and fading as soon.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...