Kilka faktów.

[Arno]

Jak niewidzialnej poręczy 
trzymam się mocno pewnych faktów.

 

Że nie doczekam trzech tysięcy lat, 
a to czego mogę dziś doświadczać,
nie tłumaczy do końca świata i ludzi. 

 

Jeszcze goszczę tu i rzucam cień, 
próbuję zrozumieć rzeczy najprostsze, 
po co serce mi bije i czy to wystarczy. 

 

Mam pewność ciągle niepewną i dlatego pytam,  
czego mi trzeba, by się więcej nie mylić,  
ale nie mylić się to tak jakby, nie żyć wcale. 

 

Żyję, a to fakt który dociera do mnie, 
ze wszystkich stron świata. 
Trzymam więc stronę kamienia, który z natury zachowa powagę, 
przyklaskuje parodii w krzyku pawia. 

 

Wypełniam przestrzenie zalane słońcem, 
które jeszcze nad ranem wykuwały się z ciemności. 
Jednak to wszystko mnie kiedyś opuści, 
nie szukam w tym przytułku na wieczność. 

 

Przychodzę do świata z czystej ciekawości,
i wchodzę w tę zawieruchę zdarzeń, imion i twarzy.
Tu gdzie ludzie szukają dosytu i ciała pociechy,
wciąż goniąc dzień wczorajszy. 

Edytowane 27 Sierpnia 2020 przez Arno (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Z zainteresowaniem przeczytałam Twój wiersz. Jest ciekawie napisany, bardzo osobisty, szczery i skłania do refleksji.

 

Mam tylko małą uwagę co do interpunkcji - skoro się na nią decydujesz, bądź konsekwentny.

Dodaj przecinki w wersach 10, 11,12, 14.

 

Pozdrawiam

[[email protected]]

@Arno  Fakty...powiedz jakie?
               słucha Cię blagier.
 

Pozdrawiam, czekam?

[Arno]

@WarszawiAnka Nigdy nie przykładałem do tego aż takiej wagi. Przepraszam za błędy, ale będzie ich dużo. Nigdy nie byłem wyrafinowanym pisarzem. 

@[email protected] Naprawdę nie ma co się pochylać nad moją twórczością. To fakt. 

Cieszę się, że ktoś to po prostu przeczytał. 

[WarszawiAnka]

Powiem Ci z doświadczenia, że uczestnictwo w dyskusjach na tym Forum (pod własnym wierszem lub cudzym) bardzo rozwija.

Warto zresztą (o czym nasz Portal sam przypomina) komentować utwory innych Użytkowników.

 

Pozdrawiam

[[email protected]]

@WarszawiAnka  Wyjątek od reguły... ufff - Arno nie martw się Ona tak ma. Niektórzy piszą jak chcą a interpunkcja jest jednoznaczna.
Tylko nie rzucaj kamieniem bo Anię uwielbiam.

@Arno Arno nie bądź taki skromny, nabierz powietrza, weź większy oddech i zobaczysz co można napisać, tylko trzeba chcieć.

Trzymaj się.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Przecież Arno wcale się nie martwi. :)

 

Wiem, że mnie lubisz, Grzegorzu.

Ja Ciebie też. :)))

 

Pozdrawiam

[[email protected]]

@WarszawiAnka  Aniu uwielbiam, ale od samozachwytu można popaść w depresję.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Grzesiu, dziękuję.

Miło mi się z Tobą rozmawia, ale chyba troszkę nie wypada już tak dyskutować pod czyimś wierszem... :)

[[email protected]]

@WarszawiAnka  Powiedz proponujesz jakąś kawiarnię?

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Obowiązuje dystans społeczny. :)

A jeżeli przyjdziesz zamaskowany, to Cię nie poznam... :)

 

Możesz mi napisać wiadomość na priv, jeśli chcesz, żeby się Arno w końcu nie zirytował...

[[email protected]]

@WarszawiAnka  Irytacja jakby profanacja,

                                jakaż w wymiarze swym  płaska.

Pozdrawiam kobieca dwuznaczność.

[WarszawiAnka]

@[email protected] : Dziękuję.

Profanacja to jednak zbyt wiele. 

Dwuznaczności nie zamierzałam użyć.

[[email protected]]

@WarszawiAnka Zanim się zaczęło a już się skończyło.

                                bo w poezji jak w życiu przeważnie pochyło.

Miłego wieczoru.

[WarszawiAnka]

Życie jest sinusoidą, więc gdy kończy turę
pochyłą, wnet zaczyna znowu piąć się w górę...

 

Wzajemnie 

 

 

@Arno : Tytułem wyjaśnienia: na tym Forum rozwijają sie nieraz różne dyskusje. :)

 

Pozdrawiam

 

 

Edytowane 27 Sierpnia 2020 przez WarszawiAnka
spacje (wyświetl historię edycji)

[Arno]

@[email protected] @WarszawiAnka Dobrze się was czytało. Dziękuję. 

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wiesz, czasami też tu sobie improwizujemy. 

To zależy od weny. :)

 

Pozdrawiam

[[email protected]]

@WarszawiAnka Sinusoida ma to także do siebie,

                               że jak zakołysze to jest czasem w błędzie.

 

Dla ani. Ku pamięci.

@Arno Kto ciekawy to czyta,

              nieciekawy... ubywa.

Trzymaj się mocno.

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dla mnie to ciekawie i pieknie zobrazowany oraz ubrany w słowa proces rozkwitania, czy doskonalenia się świadomości, objawiania się prawdy własnej egzystencji i zmieniania się ich w mądrość... Tak, ten wiersz jest nie tylko piękny, ale też madry :) Pozdrawiam.