Historia edycji

Słowa zaprowadziły mnie do grubego swetra i poczułem ciepło ciała. Pomimo wcześniejszego chłodu duszy.

Wiersz jest zaklęciem. Jego skóra jest delikatna, jak mgła owinięta na dłoni. Szukanie w snach nie jest mi obce. Ja także nimi błądziłem. Znalazłem w nich Melancholię. To piękna pani, ale zaborcza. Obsypie Cię "perłami łąk" i nie da nic więcej. Pozdrawiam serdecznie :)

@Mitylene jeśli wiersz niesie spokój, to cel został osiągnięty. Myślę, że muszle milczą jak bogini - są niemym świadkiem jej obecności. Ale to tylko przypuszczenia. Wspaniale, że poczułaś się jak w domu. Jako bonus podaruję Ci zaklęcie. Używaj ostrożnie, ma potężną siłę.   "Nawet teraz  Noc jest pełna srebrnych źdźbeł deszczu,  A jeśli poślę swoją duszę, niech ujrzy Twoje ciało." M. Medici

pole  gdzieniegdzie maki  otoczone nicością  która... zdawałoby się ...  pochłonie je zginą    a one  one się nie poddają  wierzą  wiedzą  nie można  zawieść jutra    spotkają  przyjazne oczy  uśmiechną się  do siebie    zapłoną    3.2026 andrew     

@Leo Krzyszczyk-Podlaś bardzo mi miło

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Smutki i smuteczki swoje staram się okiełznać i zamknąć w wierszach. A radości po prostu są i wtedy szeroko się uśmiecham i to mi wystarczy :)