Musi być jakiś list

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Przeszukałam cały dom, znalazłam jedynie

kilka pustych butelek po wódce, a przecież

nie piłeś. Ten dom – owoc tułaczki w Londynie

naszej wspólnej i naszego jakoś to będzie

 

póki jesteśmy razem. Nagle muszę sama

udźwignąć siebie, małą dziewczynkę, ten ogród

i kolekcję płyt, która po tobie została

w pustym pokoju, znaleźć słowa żeby pomóc

 

zrozumieć dziecku czego sama nie rozumiem,

że odtąd kiedy wyjdę do ogrodu będę

patrzyła na las, który w niepojętym szumie

zawsze będzie lasem, do którego odszedłeś.

 

 

 

--------------------------------------

Alternatywna wersja zakończenia:

 

zrozumieć dziecku czego sama nie rozumiem,

że odtąd kiedy wyjdę do ogrodu będę

patrzyła na las, który w niepojętym szumie

wybrał grzybiarza aby przekazał złą wiedzę.

 

 

 

 

 

[w kropki bordo]

@Jan Paweł D. (Krakelura) Mnie się podoba ta wersja oryginalna "(...) zawsze będzie lasem, do którego odszedłeś" 

Myślę, że wiele osób może się w twoim wierszu przejrzeć, odnaleźć, nawet jeśli nigdy nie byli w Londynie.

Pozdrawiam :)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@w kropki bordo Ja też nigdy nie byłem. Dzięki.

[Somalija]

@Jan Paweł D. (Krakelura) wzruszający, pierwsza wersja, bezapelacyjnie. Pozdrawiam. Dobrego dnia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Somalija Dziękuję. pozdrawiam i również miłego dnia życzę.