Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

mam dość

Andrzej_Wojnowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Andrzej_Wojnowski

Andrzej_Wojnowski

Opublikowano
Opublikowano

koncertowe lato w oparach pandemii

minął pierwszy tydzień grają dwa zespołu

nieustannie robią wokalne występy

wszędzie o nich głośno od Bugu do Odry

 

odwiedzają wioski miasta i miasteczka

przedstawiają proste polityczne songi

muzą ich nienawiść i sny o potędze

każdy obiecuje – tylko ze nami dobrze

 

śpiewają najczęściej o złym konkurenci

szybkim długopisie lub niemieckim bracie

jeden tą zabraną konstytucje niesie

i ogniem wypali ślad chamów z pałacu

 

drugi tradycyjny tępi wykształciuchów

zawsze najważniejsze Bóg Honor Ojczyzna

co prawda z honorem dali trochę luzu

malutką enklawę - polską telewizję

 

TVP publiczna zawsze niezależna

rozwija się dobrze gdy władza zwycięża

takie mamy czasy potrzebna jest tuba

TVN to Niemcy źle jak im się uda

 

a mnie już wkurwiają te nudne koncerty

gdzie zamiast muzyki czuję ekskrementy

posłuchałby jazzu poezji śpiewanej

potem z przyjaciółmi bawił się do rana

 

ale od miesięcy wciąż wyborcze wiece

nieustanny bełkot bo pandemia przecież

tak wygląda dzisiaj Rzeczyspolita

świnie z głośnym kwikiem biegną do koryta

 

7

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Myśli często nie widzą rzeczywistości

      Przez LessLove · Opublikowano

      @andrew Poezja opowiada, dopowiada, stwarza kwantowe światy, obdarzone kwantową logiką, ale piękno czerpie z nas -czytających ją.
    • Berenika97
      Zanim obiecasz

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @karenka   Podoba mi się, jak zbudowałaś napięcie między czułością a rozczarowaniem. Obraz błękitnych oczu i usychającego kwiatu na początku buduje nastrój straty, a potem kolejne etapy tego rozczarowania - zazdrość, flirt, pęknięte marzenia jak bańka mydlana. Bardzo trafna jest metafora wędrownego ptaka na końcu - to piękne, że pokazujesz siłę i godność bohaterki, a nie tylko jej ból. Świetnie, że wiersz kończy się jej decyzją o odejściu - to nadaje mu mocy i sprawia, że bohaterka jest podmiotem, a nie tylko ofiarą. Świetnie!
    • Berenika97
      Myśli często nie widzą rzeczywistości

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Piękny wiersz - ta "różowa sukienka", której nigdy nie było, a wciąż ją widzisz, to świetna metafora tego, jak wyobraźnia dopisuje własne obrazy do wspomnień. Finałowe "poezja wyrasta z wyobraźni" pięknie to domyka. Mało słów, dużo przestrzeni do myślenia.
    • Berenika97
      Pończochy z porcelany

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lidia Maria Concertina   Tytuł  to pewnie klucz do wiersza - zestawienie zmysłowej elastyczności z kruchym chłodem porcelany. PL domaga się życia i autentyczności w świecie sztucznych fasad (błękity telewizorów, pustkami ziejące Wersale). Wezwanie spłakanej, „porcelanowej” muzy do tego, by wreszcie krzyknęła żółcią -to akt buntu przeciwko przemijaniu. Zakończenie z kwiatem goryczy świetnie domyka ten kruchy, duszny świat. Bezkompromisowo! Świetnie!   
    • Berenika97
      letni wierszyk o spódniczkach

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota   Podoba mi się, jak z lekkością i przymrużeniem oka przemycasz trafną obserwację socjologiczną - zmianę estetyki i to, że rewolucja w damskiej szafie wcale nie musi oznaczać końca kobiecości ani końca... zainteresowania panów. Ostatnia zwrotka - świetna - niby oburzenie, a jednak przy okazji subtelne przyznanie się do winy (czy raczej do satysfakcji). Rytm i rym trzymają się dzielnie od początku do końca. Lekka, inteligentna zabawa formą i tematem - wiersz bawi, ale i daje do myślenia. :) Aż zaczęłam się zastanawiać, czy w ogóle mam jakieś spódniczki w swojej szafie. :))) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...