Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie odniosłam zawodowego sukcesu

nie byłam w paryżu na malcie w nowym sączu

nie zdążyłam się rozmnożyć

 

pod kolumną zygmunta piję kawę

za dychę odłożoną na czarną godzinę

 

lubię rzeczy proste chleb z masłem

wino zwierzęta z ludźmi bywa różnie

 

zakochałam się

 

150620

Opublikowano

Wiersz wart powrotów. Jestem tu nowa, więc czekam na opinie czy moje wiersze warte są uwagi.

Pozdrawiam ciepło i miłego wieczoru życzę :)

Opublikowano (edytowane)

@w kropki bordo Każdy z wierszy przez Panią tu opublikowanych był dobry na pewno każdy dopieszczony, przemyślany i w 100% Pani @iwonaroma wydaje mi się, że czasem to zupełnie nie wina wiersza w sensie jaki on jest sam ze sobą czy w swoim środku, a też stety-niestety i samego  

portalu, który jak jakiś dziwny Wirtualny Organizm żyje od Autora do Autora od trendu wiersza do trendu wiersza, tak widzę to ja z perspektywy przytwierdzenia do gleby.

 

Ps. Jeżeli ma Pani w sobie to uczucie (zapożyczone od podmiotu lirycznego ;) z końca wiersza i je pielęgnuje wciąż, proszę mi wierzyć na nieopierzone płazie słowo, jest Pani bezczelnie przebogata i bezczelną karierowiczką;) :D

 

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...