Na rzece

[nocnakuna]

Kim jesteś? – pytam małego człowieka -

Czy wiesz dokąd płynie ta rzeka?

Rozglądam się z miną lekko zmieszaną

Prąd bawi się przy brzegu pianą

My we dwoje na małej łupinie

Wierzymy że duża fala nas ominie

 

Kim jestem? Toż to nie wiesz?

Ja od zawsze z Tobą przecież

I na dobre i na złe

Kiedy życie bywa mdłe

Zawsze mam na Ciebie oko

W końcu także jestem Tobą

 

I nagle wszystko rozumiem

Mimo, że odpowiedzieć mu nie umiem

I tak do końca razem poczekamy

Aż w pianie wodospadu wspólnie skonamy.

Edytowane 8 Lipca 2020 przez nocnakuna (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

Nocna kuno, spróbuj zachować tę samą liczbę sylab w każdym wersie. Poza tym, jak stosujesz rymy dokładne, to spróbuj krzyżowo. Zamiast aabb, napisz abab albo nawet abba. Wtedy się to będzie zgrabnirj układało, nie tak częstochowsko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

 

Pozdrawiam. FK .

[Antosiek Szyszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nic nie poprawiać. 

zostaw wiersz tak jak jest

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[ais]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

we dwoje - literówka, mała krówka

 

Jest nierówno, ale o dziwo, dość płynnie się czyta, czyta się, więc chyba bym zostawiła, jak jest.

Chyba, że chcesz być professional wieszcz, no to wiesz, trzeba trochę podrasować tu i ówdzie, jak tam chcesz.

Treść mnie zastanowiła.

Zgon w pianie wodospadu? Musze to głęboko przeanalizować...

A tytuł od razu skojarzył mi się z Most na rzece Kwai.

poZdrówka.

 

[nocnakuna]

@Franek K @Antosiek Szyszka

Dziękuję za rady ;)

@ais

Dziękuję bardzo! chyba próbowałam napisać "dwójkę" i "dwoje" równocześnie. Spróbuję jeszcze jakoś nad tym popracować.