Nie Znikniesz

[Dekaos Dondi]

Tekście! Mój ty kochany! Niech nikt cię nie nęka

Stracić ciebie o zgrozo to wielka udręka

Juści dla mnie

Dziś twe zdania widzę na stronie

Na tym biało-czerwonym

ojczyźnianym łonie

 

Choć zachłannie myślą dziwaczne durne ludy

Żwawo stanę do boju karmiąc siły wprzódy

Orężem akapity tudzież dusze drukiem

Na ekranie ojców naprawiać chce zepsute

 

Kompa tutaj kładę na łonie zbóż złocistych

By nie targał mącił wiatr wrogi porywisty

A później na miedzy pośród krzewów zielonych

Tam krew maków ojczystych wolności stęsknionych

 

Z obcych sadów wiśnie rzucają cię pestkami

Walczysz atak odpierasz twardymi spacjami

Nagle swobodne  góry strumyczki szemrzące

Bociany orły i pszczoły miodem pachnące

 

Interpunkcja łodyżki stokrotek kołysze

Nie muszę cię ja chronić gdyż lęku nie słyszę

Pod baldachim błękitny promienie złotawe

Ekran już bez kajdan na blask jutrzenki kładę

*

Odpocznij pod niebem

Tam kwiaty wróciły kwitnące

Nie znikniesz na wieki

Podziękuj nie mnie

Łące

 

[ais]

Świetny!!! Adasiowy! Bardzo mi się!

Pozdrawiam!

[Dekaos Dondi]

@AOU

AOU→Dzięki:)→To taki przeinaczony mój dawny tekst.

Żeby było po 13 sylab, jeżeli słusznie policzyłem:))

Adasiowy. No faktycznie. Coś takiego! A to dopiero!→Pozdrawiam :))