Zgłoś

Odbieram to jako trzecią część tryptyku, zapoczątkowanego przez Jacka "Pudełkiem wspomnień".  Stare listy skłaniają do tych wspomnień, refleksji, czy życiowych wniosków, typu, jak u Ciebie, nieodkładania na później. Też mam taką szufladę, gdzie jest trochę tych listów sprzed lat. Nie zajrzałem do nich ani razu, może kiedyś. Nie ma tam niczego, czego bym nie wiedział, ani też miał odnaleźć, czy przekazać innym. Było, minęło. Jutro jest ważniejsze niż wczoraj, przynamniej dla mnie Pozdrawiam serdecznie. 

Złote pióro ze stalówką, srebrny napis. Z zawijasem "e" na końcu. To coś znaczy.   Wypełnione atramentem, w jego dłoni. Nie chce pisać, tylko pióro  zanieść do niej.   Fioletowo - atłasowe  pudełeczko. Stanął w progu, uśmiechnięty  zawadiacko.   I przelało się po brzegi wypełnione, złote pióro pisareczce nieświadomej.      

Jak ma ich cuda duch, ciamkaj

Łamigłówka    przeźroczysty zapach w bezwonnych przemyśleniach kształtuje chaos myślenia    więc albo być może  pustka to cisza w szumie istnienia   a w perspektywie ważenia  pozytyw versus negatyw  wszystko jak było    a jednak się zmienia 

Na opuszczonym wybrzeżu Spotkałem parę Ona była dla niego On dla niej Był Orfeuszem   Była Eurydyką Uprowadzoną z piekieł W tym wymyślonym świecie Mity nie miały końca Rodziły z piasku Martwe pnie drzew Herosi robili z nich ławki Przy domu zakwitał bez Był także inny zapach Tak pachnieć mógł przebudzony las Wilgotne włosy kobiety siedzącej obok Żeby uwierzyć w cud Potrzebowali morza Przypływów odpływów Pływali po powierzchni Drobiazgów powszednich dni