W moim świecie jesteś bogiem

[beta_b]

Ile jeszcze potrzebuję                                                                                             Tyle już przyjęłam  
drobnych rozczarowań                                                                                           dużych rozczarowań
abyś zszedł na ziemię                                                                                            byś do nieba poszybował

w świecie bogów                                                                                                     w naszym świecie
nieśmiertelność nie ma końca                                                                              śmiertelności masz bez końca
a tęsknota jest zbyt ludzka                                                                                    a tęsknota taka ludzka

wystawiłam pamięć                                                                                                wystawiłam pamięć
na ołtarzu cudów                                                                                                     na spichlerzu dobra
pachnie bzami dobro                                                                                              pachnie bzem bez cudów

odległość do nieba                                                                                                  odległość do ciebie
odmierzam upadkami                                                                                             odmierzam uniesieniem

...............................                                                                                                  .............................

 

zmęczyła mnie nagroda                                                                                          zachwyca mnie nagroda

 

gdybym zdjęła cię z cokołu                                                                                    gdybym postawiła cię na cokół

byłbyś zwykły ale nie wiem                                                                                    byłbyś bogiem ale nie wiem

czy zwyczajnie umiem kochać.                                                                             czy jak bóg potrafię kochać.

 

bb                                                                                                                                               Aleksander Głowacki

Edytowane 24 Kwietnia 2020 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[ais]

Cię, a nie cię? List do ukochanego? :)

[tbr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Podoba mi się :)

 

Pomyśl czy nie warto zlikwidować "a" i "i" na początku wersów (trzech)

"Same dobre"??

 

/Kama

Edytowane 22 Kwietnia 2020 przez Kama Nagrodzka (wyświetl historię edycji)

[Krzysic4 czarno bialym]

jakby mnie sie kto pytal (a wiem ze nie bedzie ) to bym powiedzial, zeby podmiot zawsze tak kochal.

Czuc tesknote i milosc , a oto w wierszu chodzi nie tyle o czytanie, a odczucia. Dlatego z punktu widzenia czytelnika pisz tak zawsze :D z bardziej ludzkiej strony odprzytulam i ukochuje i mam nadzieje ze jednak podmiotowi uda sie kochac tak zwyczajnie i niezwyczajnie zarazem .

 

 

[violetta]

to jest czas na rozwój miłości, bo jesteś jego rozkoszą.

[Marek.zak1]

Bardzo trafne. Znam przypadki, że wiele drobnych i nie tylko drobnych rozczarowań niczego nie zmieniało, bo bogom nic nie szkodzi, a śmiertelnikom może wszystko, tak więc to dobre miejsce na cokole.

Pozdrawiam.

[Gość Franek K]

Nie zejdzie, gdyż nie istnieje. Jest tylko wytworem ludzkich umysłów. Niestety... 

[beta_b]

@AOU

Poprawione, dzięki.

@Kama Nagrodzka coś zdjęłam, jak czytam na głos to zależało mi na płynności wypowiedzi. "Same dobre" to kolokwializm, nie mam pomysłu na zamiennik. 

@Marcin Krzysica Przytulam. Nie wiem czy da się coś naprawić, jak to tak w standardzie wygląda.

@valeria Niech tak będzie, skoro mówisz. 

@Marek.zak1 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kiepskiej baletnicy i rąbek spódnicy przeszkadza, ale zgadzam się z Frankiem: 

@Franek K Też tak myślę; prawdziwa, z trzewi tęsknota dużo zniesie, ale cudów nie ma, ani nieskończonych ideałów.

W tekście kilka wątków się nakłada - można czytać jak się chce, lub wyczytać co się lubi. Dziękuję za obecność, bb

[fregamo]

@beta_b widzę że się podniosłaś 

Pozdrawiam

[Tomasz Kucina]

Cały urząd dojrzałości intelektualnej peelki uzbroiłaś w świadomy cel wiersza. Dlatego jak to się nieraz określa, jest to wiersz z "perspektywy królowej", to bardzo dobry zamysł, i fajnie kolportuje do czytelnika biologiczność jej samej, zwłaszcza jak idzie w pierwszej osobie. Ta podświadoma gorycz, która przenika przez tkankę wiersza nie jest tu rozczarowaniem, raczej głębszą konstatacją związku. Pomysłowo,  podoba mi się.

 

nieśmiertelność nie ma końca
a tęsknota jest zbyt ludzka

 

A tu na czerwono najlepszy moim zdaniem fragment wiersza. Jeden z lepszych wierszy które tu czytałem.Pzdr. bb.

Edytowane 22 Kwietnia 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

@beta_b Od razu przepraszam, za to co uczyniłem, chyba diabeł mnie podkusił. Ten Pani tekst wydał mi się taki dobry, że naprędce powziąłem myśl czy byłby wciąż, choć trochę dobry gdyby odwrócić sens niektórych, kluczowych słów i znaczeń. Proszę się nie gniewać i potraktować to z przymrużeniem najlepiej obu oczu. A.G.  

 

Tyle już przyjęłam
dużych rozczarowań
abyś do nieba poszybował

w naszym świecie
śmiertelność nie ma końca
a tęsknota taka ludzka

wystawiłam pamięć
na spichlerzu dobra
pachnie bzem bez cudów

odległość do ciebie
odmierzam uniesieniem

...............................

 

zachwyca mnie nagroda

 

gdybym postawiła cię na cokół

byłbyś bogiem ale nie wiem

czy jak bóg potrafię kochać.

Edytowane 22 Kwietnia 2020 przez Aleksander Głowacki (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

@Aleksander Głowacki Przecudne, nie wiem czy nie lepsze to odbicie w lustrze!

Jestem zachwycona. 

@Tomasz Kucina @fregamo

Mam nadzieję, że się nieco uniosę. Królowa też człowiek: je, płacze, umiera.

Jeśli ten tekst ma sens to mnie cieszy. Zdetronizowałabym bogów, gdybym umiała. Ale oni wciąż na górze, a ja mała.

 

Dziękuję za obecność, Panowie, bb

 

 

[Luule]

Beto, trafiłam tu dopiero po przemeblowaniu  i ten układ, wpierw myślałam, że celowy od początku, wydał się bardzo ciekawy, byłam pod wrażeniem pomysłu, takiej jakby kontry myśli. Teraz widzę, że to pakiet sił połączonych. Ale początkowo pomyślałam też, że to niebieskie, to jakby boskie didaskalia, jednak teraz wiem, że nie, zresztą treść nie do końca, bo mówi z perspektywy człowieka, tylko w lustrze. Ale tak sobie myślę, że gdyby zrobić w tym niebieskim polu właśnie taką boską kontrodpowiedź, to byłoby bardzo ciekawie. Wiele elementów zresztą już pasuje.

 

A sam wiersz, w formie solo-pierwotnej też się podoba. Tylko właśnie, zależy. Bo  jeśli to stricte o bogu, tylko wtedy mój wcześniejszy wpis ma sens. A jeśli to jest jednak o człowieku, co w sercu peelki tęsknie zaległ na cokole, to już inna para kaloszy, a tak to jednak teraz mi wybrzmiewa w połączeniu z zakończeniem i tytułem. Gdy początkowy 'boski' odczyt wymanewrował w pole. (Chyba, że tytuł w pole wyprowadza:P , już sama nie wiem).

Tak czy inaczej końcówka mocna, bardzo mi się podoba, sama w sobie ma głęboki wydźwięk,  zarówno jeśli ta postać jest ziemska czy boska, w obydwu wypadkach ma to swój sens.

 

Pozdrawiam Beto

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

z przyjemnością Lu przyjmę takie boskie odbicie, tylko nie wiem czy umiałabym je napisać. Aleksander dołączył i Ciebie zapraszam. :)

 

Stawiamy pomniki innym; można pomnik postawić i sobie, ale bez gwarancji cudzego uwielbienia. ;)
A tekst jest o nim: bez różnicy czy to bóg/ojciec czy mężczyzna/miłość. Chodzi o stosunek do podmiotu. Tytuł miałam zmienić w nowej koncepcji ale nie mam jeszcze pomysłu. I zgadzam się, że równoległość fajnie wyszła. Ciekawe doświadczenie, nowy efekt i fajna zabawa.

Ściskam ciepło, bb