Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Science fiction

 

Co tu mówić o kulturze,

kiedy niegdyś, w jednym biurze,

pracowały pewne panie

kulturalne niesłychanie.

 

Ale z czasem się zmieniło,

i przestało tam być miło,

a te panie - choć umiały -

czasem gafy popełniały.

 

Gdy z pomyłek się czyściły, 

zawsze jedną pomówiły,

i zgodnie też zmówiły się;

trzeba mieć "taką marysię".

 

(By usprawiedliwić

                        wszystko

nazwały ją... masochistką)

 

A dziś...

dziwią się szalenie;

takie nieporozumienie...

Bo te gafy wbite były

tym, które je popełniły.

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Marianna- (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie powtarzał stary wujek

-" z miasta-ście, a dupa-ście"

(pewnie po nim trochę truję)

;D

a więc twór w imadło włóż

w dłonie raszplę skalpel wzrusz

skrusz powłokę zedrzyj rdzę

- niechaj puenta zrodzi się

albo chociaż wrodzi w mamę

bo na razie  gafy same

;)

PS

ok, trochę jakby lepiej, nabrało sensu.

 

Opublikowano (edytowane)

@jan_komułzykant

 

To nie gafy, to oszczercy... 

blisko nas są innowiercy. 

Inne mają obyczaje, 

to co nasze im odstaje. 

 

Co omijam niewzruszenie? 

To nie moje pokolenie,

z tego brak porozumienia, 

i nic tutaj się nie zmienia. 

 

Wszakże oni, ci seniorzy, 

czy to zdrowi, czy to chorzy, 

chętnie siedzą w swoich norkach, 

a ja... jeszcze nie seniorka. 

 

A ten typ - w ich wieku bliżej - 

mieszka sobie piętro niżej... 

 

 

Bez ściemy, seniorzy...

 

 

Edytowane przez ~Mari_anna~ (wyświetl historię edycji)
  • M_arianne zmienił(a) tytuł na PEŁNA KULTURA

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
    • @Berenika97 Wierność kosztem wszystkiego!!! Ech... Dlaczego ta idea nie przyświeca naszym politycznym elitom?... Gdyby ta idea przyświecała naszym politykom to Polska byłaby Rajem na Ziemi! Pozdrawiam Najserdeczniej!   @Nata_Kruk Najserdeczniej Dziękuję Ci za podzielenie się swoją opinią! Pozdrawiam Najserdeczniej!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...