To koniec

[Somalija]

Twój wzrok usztywnia mi kark, 

odcina myśli.

Nie pomaluję drugiej brwi

z rzęs płynie.

 

Pieniądze. 

Słowo wyparło ,, Dzień dobry''.

 

Nasz synek jest tylko drzazgą.

Narodziny mnie rozdarły, 

nie mam miejsca, 

nie mogę być.

 

Kawa zawsze zimna,

ból palący,

promieniuje.

 

Nie uratują tego

perseidy moich 

udawanych orgazmów.

 

 

Edytowane 10 Kwietnia 2020 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[puszczyk]

Dobry wiersz, choć takie trochę rwane argentino.

Wydaje mi się, że lepiej by się odbierał podzielony na strofoidy.

W tej formie nie mam miejsca na chwilę oddechu i zatrzymania.

Puenta the best :)

[Marek.zak1]

To bolesne, kasa, ból, brak uczuć i tak dalej.

[siachna]

Takie codzienne życie matki... nieszczęśliwej żony... niespełnionej kobiety... Nie mamy lekko. Pięknie to ubralaś.

[Amasanii]

Podoba mi się końcówka, chociaż się nie mogę z nią utożsamiać :D

[MIROSŁAW C.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Somalija Koniecznie, bo potknąłem się między wersami (mam wrażenie, że gdzieś już ten tekst czytałem), 

 

takie rzeczy wybijają się w głowę. 

Pozdrawiam. 

Edytowane 9 Kwietnia 2020 przez MIROSŁAW C. (wyświetl historię edycji)

[Somalija]

Chciałam żeby było ciężko i dramatyczne, ale teraz czuję, że poddusza. Z kartki jakoś inaczej płynął. Dziękuję za podpowiedzi, przypiłuję strofki. 

 

Już kiedyś czytany ? Powstawał w tym tygodniu, ale może ,, widzisz'' mój zielony notatnik z niebieskim ptakiem... : ) Pozdrawiam.

Edytowane 10 Kwietnia 2020 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[MIROSŁAW C.]

@Somalija Szósty zmysł. :)) 

[Somalija]

Nie bez przyczyny : ) 

 

Pozdrawiam wszystkich w ten szczególny czas. Jest inaczej, nie znaczy, że nmiej lirycznie.

Przeciwnie jest prościej i bliżej do drugiego człowieka...

[Gość Radosław]

Mrok w mroku, ból w bólu, i ta wolność od złudzeń,  na koniec. Dobry, dobry wiersz.