Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W leśnym ostępie prastarej puszczy

ponoś przypadek to bardzo rzadki

żyły wraz z mamą od urodzenia

rozkoszne, małe cztery niedźwiadki,

 

gdy jeden fikał sobie koziołki

drugi wdrapywał się na trzeciego

to wtedy czwarty pobierał lekcje

- mama mówiła tak do czwartego

 

kochany synku wdrap się na drzewo

bo na nim wiszą aż cztery barcie

maluch próbował, lecz bezskutecznie

ale powtarzał to wciąż uparcie.

 

Niedźwiadki rosły niczym na drożdżach

a po dwóch latach już, jako misie

także słuchały poleceń mamy

która mówiła dziś nie chce mi się

 

ale od jutra koniec igraszek

jutro was wezmę na polowanie

choć na początek się opierały

lecz gdy w powietrzu wisiało lanie

 

a łapa mamy zbrojna w pazury

to był argument nie byle, jaki

więc szły potulnie za swoją mamą

przez leśne dukty i gęste krzaki

 

by po raz pierwszy brać udział w łowach

a jak im poszło tego nikt nie wie

chociaż się mówi, że ktoś ich widział

jak obrabiali barcie na drzewie.

 

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec  Bo kiedy misio poczuje miodek pyszniusi

                                    to choćby go w nos trzy pszczoły ugryzły

                                    przysmak swój zdobyć musi... ;)

 

Fajnie o misiach i ich mamie :)

Miłego dnia :)

Opublikowano

@CafeLatte

Gdy spotkałem raz bartnika

to ten rzekł mi - erotyka

owszem także jest dla ludzi

ale kiedy ci się znudzi

 

proszę napisz coś o pszczołach

a nie tylko o pierdołach

i dlatego właśnie dzisiaj

powstał wierszyk, lecz o misiach

 

ale także, choć w kontekście

pszczoły goszczą w moim tekście

- idę sprawdzić cz barć wisi

czy już padła łupem misi.

 

 

p.s.

a tak przy okazji przepraszam za błąd

 

W pierwszej strofie w drugim wierszu

jest tak zwana literówka

więc pozwólcie, że ja teraz

pozamieniam te dwa słówka.

 

jest ponoś a być powinno - ponoć

Opublikowano (edytowane)

@Henryk_Jakowiec

 

Kiedyś w Lidlu miód kupiłam;

miód z czerwonej koniczyny.

Właściwości przeczytałam...

Nie widziałeś mojej miny!

 

Po co o tym tu wspominam;

może trafić się przypadek,

że antałek tego miodu

przez łakomstwo zje niedźwiadek.

 

Z tego morał ten wynika, 

gdy ochotę masz na miodek, 

kup lipowy lub z facelii...

Jedz, niech kapie ci na brodę.

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Marianna_ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@MIROSŁAW C. @Marianna_ @CafeLatte

Jeśli latam, to wysoko, chcę zostawić po sobie  również na waszych profilach profilu .  jeśli ktoś chce zobaczyć i zrozumieć sztukę pisania  nie może ograniczać się tylko do dwojga oczu  . musi wejść w inną przestrzeń i otworzyć oko

najważniejsze .

trzecie . 

pozdrawiam 

i zapraszam na mój profil zostawiam linka do mojego wiersza 

 

Opublikowano (edytowane)

@Henryk_Jakowiec

Uroczy wierszyk z uroczą puentą,
rodzinka misiów sympatię budzi.
Takie wierszyki - bardzo zachęcam
- pisz jak najczęściej dla młodych ludzi.
A również starsi od codzienności 
chętnie oderwą się przy lekturze
podobnych bajek. Promyk radości
w sercach zagości małych i dużych.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marianna_

Ja za miodem nie przepadam

te słodkości rzadko jadam

wolę czosnek jeść, cebulę

a gdy żonę mą przytulę

 

jestem zaraz odpychany

słyszę - odwróć się do ściany,

mimo tych niedogodności

wolę czosnek od miłości

 

lecz nie zawsze a od święta

żonka o tym też pamięta

i gdy jest tygodnia środek

wtedy wspólnie jemy miodek.

Opublikowano

@Allicja

Wierszyk o treści zgoła dziecinnej

ma mi posłużyć w kwestii intymnej

dzisiaj zagadki tej nie wyjawię

- mogę, jeżeli będzie po sprawie

 

lecz nie dla wszystkich, bo czytelników

nie chcę wprowadzić w zawiłość trików

lecz pojedynczo - dlaczego nie?

Mogę wyjaśnić temu, kto chce.

Opublikowano (edytowane)

mijały lata a miśki rosły

w końcu bez mamy żyją już dzisiaj

i choć świat cały nie jest zbyt prosty

to żywot wiodą na łapę misia

 

każdy na swoją rzecz oczywista

na łowy chodzi po lesie cichym

czasem zatrzyma go jakaś przystań

to barć najsłodsza wybranej misi

 

a gdy opróżni ją do imentu

to zew poczuje opuści wkrótce

i bez skrupułów bez sentymentów

zostawia misię niezłym przychówkiem

 

zaś świat się kręci cykle zamyka

po namiętnościach już ani śladu

wszystko co stare w cichości zdycha

by młode w cykl swój weszło od razu

 

pozdrawiam

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

I tutaj rodzi się masa pytań

kto kiedy komu dał taki przykład?

Ja nie odpowiem, ale poproszę

- może profesor da o tym wykład.

 

Może wyjaśni nam naukowo

i swoją tezę faktem podeprze

bo nawet, jeśli minie się z prawdą

od moich wizji będzie to lepsze.

 

Rzecz wiadoma jurny samiec

musi posiąść (mieć) samicę

w tym przypadku rzecz wiadoma

niedźwiedź jakąś niedźwiedzicę.

 

Rodzaj męski też jest samcem

i też chce mieć jakąś babę

nie koniecznie ma być żoną

można żyć na ludzką grabę.

 

Ja powracam do pytania

(ludzką rzeczą małpowanie)

kto dał przykład zwierzę, człowiek?

I kto mi odpowie na nie?

 

pozdrawiam :))

 

Opublikowano

natura Heniu sama natura

wiedzie przez wieki wszystko co jurne

rolę spełniając natchniony burak

sam siebie w stanie nie jest zrozumieć

 

jemu się zdaje w swym uniesieniu

że jest zdobywca super Don Juan

a tak naprawę swoim nasieniem

sprawił że górę wzięła natura

 

Pozdrawiam :))

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Drzewo puszcza swoje soki

a nasiona wiatr rozsiewa

potem rosną samosiejki

jako owoc tego drzewa.

 

Zaś z burakiem się kojarzy

to, co z tymi nasionami

kiedy trafi prosto w łono

los obdarzy go dziatkami

 

Ja tam swoją spermę cenię

i w szkatule przechowuję

jeśli się przytrafi łono

to ją w nie zaaplikuję.

 

Pozdrawiam :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Napy, żel, mata, Ada pada, a tam leży pan.  
    • @Manek     Tobie też życzę więcej rozwagi i otwartych oczu.  Nie wspomnę o ustawach topiących polskie rolnictwo, leśnictwo itd Ale przypadkowo słuchałem rozmowę dwóch młodych Niemców i byłem przerażony. "Polaczki wybudowali nam drogę do Gdańska a potem przedłuży się ją dalej. A z dalszej rozmowy temat tylko ubrany w inne słowa  "Drang nach Osten"  Niemcy nigdy nie były i nie będą przyjaźnie nastawieni do Polaków. A wszystkie firmy niemieckie na terenei Polski należy przejąć w ramach odszkodowań za straty II wojny   Pozdrawiam - piszę o faktach a nie "patosie"
    • Akta generała: Ma las Ala, mała renegatka.    
    • @Leszek Piotr Laskowski    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak…   śliczny i refleksyjny wiersz! Dziękuję!   
    • GOŚC. 14:92 GOSPOD. (Kakaowe oczy kawiarenki) 'Jaki afekt budzi we mnie to, Źe toczysz tak ciemną łzę Biodra Twe mają moc Voodoo, co jak w kawie wrze, By mnie porwać z lektyki mej I na barw skalanie wieść' L. Mackerel-Ling, The Road to Mandate, Ay Pierwszy był Chris, a może Leif Albo pewnie jakiś Czukcz Na pewno przedtem ktoś w czas Trias Lecz nie mocz ócz u historii uczt Chcę by wrócil Victorii czarny szyk By znów wpłynął w podbrzusze ziem Drake By przypłynął herbatą Prince Polo dryg "First we grab Hong Kong, then Garcia's steak" Płynę, gdzie chcesz, aż w historii błąd Czy spotkasz mnie choć w drogi pół?  Co noc budzi mnie twój duch koloru blond  Twych lędźwi trzcin wciąż dziki ląd  Million dusz oddał bym, by je wziąć na stół... Był jeszcze Jacques de Mauvais-Quartier Co świata ćwierć dzielił na dwie  I (później już)  kowboje z GRC, Co w gardła wciskali tlenu biel I żeglarze ci z Mają Kwiat,  Co zaszczepili Nowy Świat Antygenem na żenaua I ludem wybranym, bo tak ...   A później  tylko parę chwil Dzikich żywili, serwując im  Znoszone płaszcze, których  styl  Dusze niemyte zmielił w pył  A simiesques, skorych do psot  Mieszkańców Kwiatów Cnot Wdrożyć chcieli w melancholię błot (Też kulą w płot) I Nuevo Julius Court-Caesar, Ten, co to zęby złote zżarl  Na piramidalny wręcz czar  Dżungli, gdzie ciągle Maj  Inni też się chcieli wbić W twój wąwóz, i tam rosę spić, Gdzie Kilim Nadziei żartu szczyt, Co zanurza stopę w żar,  Gdzie Czarnej Królowej Staw Im też powiem cześć,  Jak Stanley'owi dr Sam: [Wyst. Zesp. 'Grobów Jard i Żołądka Treść'] "To wam śpiewam tę pieśń, Coście dobyli pereł deszcz Twardy jak słonia kość, Nie szczędząc cudzych łez" [Do czarnej polewki z łez  Przygrywa White Power Bastion Band  I jego Scoutesses]: „Jak chcesz, to weźmij mnie Samej nie pozostaw. Nie Tak. Oczywiście chcę… Tak, ja pragnę cię..." "A ja dam ci Drążyć aż po świt Ziemi czarnej dni Work will make you free  Obiecuję też, Gdzie nie pada deszcz, Dobyć strumień łez 'K-46 I Twych krwistych ziem  Każdy  orać metr, Stopę… niech płynie krew,,," To mówiłem ja: Rudy-Yard, Lew, Co niemytym kazał nieść Brzemię przeznaczone mu  I  Ferdek, co nie przeżył jamais vu Zamiast on im, oni kęsim kęs zrobili mu I Vasco (ten kto?), i  Half-Cooked  Lord Sandwich z białych mięs  Tak mocno w bagna wbili pal, Że nawet wszechmocny poczuł lekki żal, Bo nic to pomocnych ofiara  ciał, Lecz jego krajobraz  nie taki być miał  I choć siwiejącą hordę obrócili w śmiech (A to przecież nie jest grzech) To  wnet wzięli pod mordy nie dwóch i nie trzech  I zadęli w imperialny miech : Święta Samotrzecia jęła eksportować śmierć  Komponując ją w marsz, gdzie nie stąpnęła stopy biel: Wpierw Planetę Czukcz wzięła na cel,  Potem zapadł wyrok, by raźniej, we trzech: (Lecz wychodzę przed -najpierw wstąpienie w dół,  By dosiąść góry chociaż pół  I czarnego  złota złóż  I krainy złotych zbóż  I winogrona  złocistą kiść - Gdzie tu dalej iść?  Zgubiłem rym, a już wim: Gdzie Rzym. Gdzie  Krym!): Więc na Donieck kurs Choćbym miał stracić/'straciłem Kursk  Lecz co dalej? w sukurs mi pójdź, Wiem: na razie tylko czarnego morza source, 126p  w Moskwicza mgle  (Nie no, nie: jak maluch zje znówrozpędziłem się, Więc ad REM): Wstali w rytm silników T- (Nie, też jeszcze nie!) W staccato AK-Sorok-Siem (To też później, jak Paris, je t'aime)  Więc wracam do ad rzecz (Co jeszcze tu wam mogę rzec?  A, już wiem;) Teraz ze sto lat bez, (Napoleon przyszedł i odszedł precz I wreszcie Odin Siem (To już było, tak wiem) I  prawie pokój wsiem Gdyby nie Varsovie, je t'aime (quand même!) A potem nie swój pokój znów Aż gdy sojusz orłów dwóch (Czy krzyży łamanych na słuch) Złamany przez wojsk ruch... Nieważne, bo czasu duch Solingen, ostatni  Wraży régime zdmuchnął w puch I kres położył drugiej z dwóch (Jak na razie, uch - Dotarłem już do sorok piat'! Błagadarion, bliat': Po polsku: kocham twoją nać) Potem znów spokój, ludów brać Przez następne sorok piat' (Z interludium na "Wrogów ludu brać, Cisza nocna nad Wełtawą i Dunajem ma trwać!") (A, jeszcze to w  Kabulu kaboom Kursk (znów), północno-wschodni rząd trumn, W Biesłanie na szkoły boom  I w Groznym groźny stali szum (Dobra, a dwadcat dwa?) Zaraz, jeszcze dix quatre:) Potem jak gdyby niby nic (Dobra, bloki poszły w gaz, A Solowjow to był niemy widz, I w krainie win było sumo w gimnastyk czas), Lecz to  nic na miarę zehn und vier: (Ich weiß, wartest aut dwadcat dwa) Więc najpierw idzie walka o żwir  - Betoniarek z Doniecka dna  I od morza czarnych plaż (Czekałeś, czekałeś, aż:) Voici deux douzaines du mois volage! "No a potem już niebo, to niebo nieb Im wzięło i runęło na ich ten łbów łeb No a potem to już tylko gleba gleb I potem tylko jeden wielki... żleb! A potem ich porwał bomb żelazny cykl  Ich porwał los ciężki jak MiG... (Nie, ich porwał  In the Sky Gig  Nie ich nie Samsona fryzjer strzygł) Czy to będzie już wreszcie Żukowa Rżew (Za skalania Żdanowa grzech) W Steinera w futro pieca  zew  Czy Endlosung wszystkich  trzech? Że śmierć przyniosła ich kompozycję Zstąpienie A w ich metalu śmierć Niosła -126 Czy w szeregu tog Diora Czy w czerni Crayon d'Or Czy w logo "Zemsty" "Thor" Peu importe: Umarli; Ta sama różnica, odłożyli ją na bok. Czy jechali na Rossiniego z niższych sfer? A może na Rossinie przez kanał La Manche? A może na deskach Rossińskiego? Czyżby grzyb zetonął w ukraiński barszcz? W prawowierny kult? Ah, Я сошёл c сил Я сошёл с, Czy w jedność  przemienił się W szereg czarnych zer Lecz to ty już trzymasz ster; „Na właściwej ścieżce. Na wiernej „ścieżce” Sześćdziesiąt, pięćdziesiąt, czterdzieści… Atlantydy ląd…  Utopii kut!!! Lekcja pokory (w bemol 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...