Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chociaż w życiu miałaś wiele wrażeń.

To jestem ja. Mężczyzna z Twoich marzeń.

;)))

Opublikowano

@Bogumił chwilka chwilka

                        zwariowałam?

                        oczy moje przymrużyłam

                       Czymś nadwyrężyłam?

                       Czym  na żarty zasłużyłam?

Opublikowano

@Bogumił Ja w niewolę wejść nie mogę

                        nie strasz bo  me serce trwożysz

                        Ja  mam jednak przykazane

                         Nieść Miłość i Pokój

                        Jemu oddana.

 

Opublikowano (edytowane)

Na romanse żem za stary,

więc postąpię jak Tatary.

Do haremu porwę brankę,

by tam wielbić tę bogdankę.

Ja nie straszę, lecz ostrzegam,

że nikomu Ciebie nie dam.

Będziesz miała tam poduchy,

i do służby eunuchy.

 

 

 

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

nie strasz nie strasz

na próżno gawęda

Zostanę w swej izbie

i czekać Jutrzenki będę

aż przybędzie

Jutrzenka mą przyjaciółką

i dobrą wróżką

którą spotkałam na mojej dróżce

Cóż mi powiedz po  poduchach

Jedynego mego pragnę słuchać

Opublikowano

@Maja Cyman

wnet przyjadę z moim wojskiem,

zrównam z ziemią Twoją wioskę

wezmę siła cię w niewolę

na sprzeciwy nie pozwolę

wnet umieszczę cię w haremie

będziesz miała tam jak w niebie

przyznaj, że oferta hojna

jak odrzucisz będzie wojna

 

 

 

Opublikowano

pójdziesz zatem w me ramiona,

ja ze szczęścia chyba skonam.

po tatarsku będę kochać

nigdy więcej nie zaszlochasz

 

Dziękuję za miły dialog. Pozdrawiam.

 

Opublikowano

@[email protected] trzymam kciuki za biskupa

choć mi mówią ,że ja głupia

i czasami  niewygodna

ale ja nie żona modna

@[email protected] złoto  nie zachwyca mnie za bardzo

                                                 ale inni nie pogardzą

@[email protected] teraz mnie to nie obchodzi

                                                  Kto z Kościoła wchodzi i wychodzi

                                                   zdradzę sekret Ci malutki

                                                   wolę z Panem iść na wrotki

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
    • @vioara stelelor „Życie to nie problem do rozwiązania, lecz rzeczywistość do doświadczenia” – Søren Kierkegaard.   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 
    • @violetta   będzie! Już jest !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...