Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pod żadnym, najlepiej patrzeć prosto i z wiarą

w siebie (lub/i) w coś, kogoś, co daje siłę. W przypadkach spadku nastrojów lub temperatury

kąt należy jednak wybrać - jakieś 22 do 24 stopni.

Ewentualnie może to być miły zakątek. :)

Pozdrawiam.

Opublikowano

@jan_komułzykant 

oby nie stać w kącie ;)

dzięki i również pozdrawiam  :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki :)

pozdrawiam serdecznie:)

ooo przypomniałeś mi o widokówkach trójwymiarowych :))

 

o takich obrazach nie słyszałam, a to ciekawe 

dzięki i pozdrawiam :)

 

dziękuję wszystkim za odwiedziny i serduszka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

wiersz refleksyjny i nieco gorzki w swoi wyrazie w odniesieniu do tego jak jest aktualnie, możne mały albo i duży kryzys ale chyba nie aż tak bardzo skoro jednak przyszłość wspólna, nasza. Podoba mi się oszczędność słowa i to pytanie w  poincie , no bo w  końcu kto tak naprawdę wie jak żyć?

pozdrawiam Kredens

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ale to tak jakby się w ogóle nie ruszyć... chyba ;)

dzięki pozdrawiam :)

jedynie słusznym ;)

dzięki, pozdrawiam serdecznie :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie. Poruszyć się - nie poruszając. Marzyć, nie marząc... Pragnąć bez pragnienia.... itp itd:)). Następne myśli które mi przychodzą, są brzydkie. Zatem kończę i pozdrawiam wzajemnie i serdecznie:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   A to perełka!  Podoba mi się, że najpierw nawiązujesz do Hamleta - symbolu memento mori, a potem do Epikura - „Dopóki jesteśmy, nie ma śmierci, a gdy ona przychodzi, nie ma nas”. Zdejmujesz śmierć z piedestału grozy. Sugeruje, że skoro i tak nie zarejestrujemy własnego niebytu, to jedynym logicznym wyjściem jest uznanie szklanki życia za pełną. Niemal matematyczne podejście do egzystencji. No i ta klepsydra na końcu - życie to czas, który się mierzy , a śmierć to tylko informacja, której i tak nie przeczytamy.   Świetne! Zdolniacha! :)
    • @Robert Witold Gorzkowski   Bardzo dziękuję!     Dziękuję Ci za ten komentarz -  to jest esej. Przeszedłeś przez wiersz uważnie, wers po wersie, i zostawiłeś ślady swojego czytania. To dla autora rzadki prezent. Pytanie o „może wreszcie zatonąć" - nie jest jednoznaczne. Każde czytanie ma prawo do swojego świtu. A "Próg" jako słowo wielowątkowe - tak, dokładnie. Piszesz o przejściu w świat intymny, o tajemnicy. Dla mnie próg był granicą, za którą można w końcu być sobą - i jednocześnie miejscem, gdzie świat się urywa. Jedno i drugie naraz. Chapeau bas również - za czytanie, za niezwykły komentarz. Serdecznie pozdrawiam kolegę, który pisze niesamowite wiersze. :)
    • @obywatel   Masz rację, że to dwa różne standardy i trudno tego racjonalnie obronić. Badania na mózgu - zakaz, bo niehumanitarne. AI - pełna para, bo zyski, bo przewaga militarna, bo kto pierwszy ten lepszy.   Fatalizm rozumiem. Ale "i tak zginiemy" to argument, który zwalnia z myślenia. A myślenie to jedyne, czego AI jeszcze nie zabrała nam całkowicie. Na razie przynajmniej. Pozdrawiam. :)  @violetta @iwonaroma @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Samotność jak cisza  Z wyboru - koi Z konieczności- boli  Dom bez okien  50 odcieni czerni  Niema burza  Nie słychać  oddechu  Śpiewu ptaków   Pulsu w skroniach   Krzyku za szkłem   Szeptu imienia   Pęknięty dźwięk  Zgiełk miasta   Nie zagłusza   Tłum na przystanku   Ramię przy ramieniu   Oddech przy oddechu   Niema próżnia   Samotne drzewo   Świta     inspiracja :    Emily Dickinson¹   " The soul selects her own society - Then shuts the door "²           Przypisy:   ¹  Emily Dickinson - 1830 - 1886, poetka amerykańska. Większość życia spędziła w dobrowolnym odosobnieniu.     ²  Tłumaczenie: " Dusza wybiera sobie własne towarzystwo -Potem zamyka drzwi ".
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...