Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Biegnę przez łąki Tobie na spotkanie

Gdzie jesteś mój mężu? Gdzie jesteś mój Panie?

 

Brnę sama przez płatki śnieżnobiałej róży,

Pokaż się proszę! Bo to się nam już nie powtórzy!

 

Czy mam zawrócić? I już Cię nie spotkać?

Nadzieja usycha, jakżesz jest wiotka!

 

A z nią usycha me podniecenie,

Zostaję sama. Na tej życia scenie...

 

Już dalej nie biegnę. Ugrzęzłam w lepkim błocie,

Już na nic nie liczę.

Już …

Po kłopocie.

Edytowane przez Lach Pustelnik
poprawiono (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@iwonaroma

To nie ja! to Chochlik!! Ale już poprawiłem, dzięki i serducho:))

 

@Marek.zak1

O ile znowu się w swoim

urojeniu nie zakocha

ale co zrobić?

wszak to panna

płocha...?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mimo że z Nim to jednak ... toż+ sama...?

mimo że z Nim to jednak ... toż+ sama...?

mimo że z Nim to jednak ... toż+ sama...?

Edytowane przez Lach Pustelnik
poprawiono (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@Lach Pustelnik Za szybko biegła

                               zakochanego w niej mężczyzny nie zauważyła

                               o płatki śnieżnobiałej róży się potknęła

                               jako pisząca wiersze singielka skończyła ;)

 

Miłego dnia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...