Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na świat się nie obrażaj

on jest taki jaki jest

to ty żeś mu  kulą

która męczy

 

srasz szczasz rzygasz

gdzie popadnie - nie 

pytając go o zgodę

- zastanów się - 

 

może jemu jest przykro

bo widzi czuje płacze

stara się bronić

ale przegrywa

 

to ty go okradasz 

mówiąc że to nic

masz się wyżej

od niego

 

na świat się obrażasz

- on nie ma prawa -

ale czy to aby dobra

droga człowieku

 

zastanów się  - innego

już nie będzie

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj -  kiedyś się wkurzy będzie niemiły  - więc

warto się zastanowić nad ową grabieżą i nie tylko...

Dzięki że zajrzałeś.

                                                                                      Pozd.

Witaj  -  miło że  czytasz - dzięki.

                                                                             Pozd.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Kot  - tak bywa - raz przekonana raz nie - ale za

                przeczytanie i komentarz dziękuje.

                                                                                               Pozd.

@Nieznajomy Niewidzialny -  dzięki.

                                                                                 Pozd.

Opublikowano

"świat" może miec rózne znaczenia , jezeli chodzi o ziemię to uważam że to żywa istota i jest wszystkiego świadoma , jesteśmy jej dziećmi ale nasze działania mogą doprowadzić do przewrotu i nie obroni nas choćby chciała. część ludzkości jest na tyle pojebana że niszczy środowisko w ktorym żyje dla pieniedzy nierozumiejąc że to również oznacza koniec ich samych.

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam i dziękuje za kolejne czytanie które jest miłe.

                                                                                                    Pozd.

Cieszy mnie że się spodobał - miły taki komentarz -  dziękuje.

                                                                                                              Pozd.

@Wieszcz Doslowny  -  witam -  no właśnie tak działa

                                         ludzka polityka wobec ziemi.

                                         Czyli wszystko nam wolno...

                                         Lecz czy takie postępowanie

                                         nie obróci się w naszą stronę.

                                         Ile można kopać ryć pompować

                                         wycinać...ach szkoda gadać...

                                         Dzięki że tak skomentowałeś.

                                                                                                          Pozd.            

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Paulina Dreko sama prawda! :)
    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...