Ubrania

[fregamo]

moje małe nadzieje

wiszą w przedpokojowej szafie

gdy wychodzą na zewnątrz

wyciągam je na światło

 

stara kurtka bluza z polaru

brały udział we wszystkim

wszystko widziały

 

znoszone buty w nieznośnym grymasie

poniosły tym razem w objęcia świata

 

moje małe nadzieje

tak samo jak zawsze

zgubiły drogę

 

teraz chodzę w zawieszeniu

szukając nadziei

nawet tej małej

 

Edytowane 30 Stycznia 2020 przez fregamo (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajny pomysł na wiersz... ale ukośniki,  zasugeruję wyciąć. To jakaś tam wersja... może ktoś inny coś szepnie.

Pozdrawiam.

[fregamo]

O dziękuję za poświęcenie czasu i wg

doceniam

[Waldemar_Talar_Talar]

Mi się podobają owe nadzieje...

                                                                             Pozd.

[Nelson]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy to celowe?  Nie "we" wszystkim?

 

Pomijając to bardzo fajne przemyślenia. Mówia czysto, że twórca nosi sporo na ramionach.

Edytowane 29 Stycznia 2020 przez Nelson (wyświetl historię edycji)

[fregamo]

Racja

Dziękuję

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajne. Szczególnie

 

Choć to wiszenie kojarzyć się może , no trochę ze śmiercią, ale ożywa dalej wiersz i to jest fajne. Pozdr. J. 

[Koziorowska]

Podoba się bardzo. Wiersz jest niejednoznaczny w przekazie, daje swobodę interpretacji.

Z przyjemnością będę tu powracać. :) Pozdrawiam słonecznie.