Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

To spojrzenie, przyznaj sama,

wzroku nigdy tak nie czułaś.

 

Żadna inna nie wybrzmiała

tylko patrząc i tak milcząc.

 

Miałaś wszystko czego szukam,

bądź spokojna i odległa.

Trzeba było oddać milcząc

to co teraz śni powieka.

 

Wybacz mała, niedrapieżna

to był pocałunek tylko.

Nie zechciałaś się przekonać

jak wygląda Twoje bóstwo.

 

Powiódłbym Cię do przystani,

ciemne, ciemne, włoskie morze

może stało by za nami?

 

 

Edytowane przez Magdalena
3 ostatnie wersy zamieniłam na pytanie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Powiódłbym Cię do przystani,

ciemne, ciemne, włoskie morze

może stało by za nami?

 

fajne to zakończenie, całość poprzedzająca też współgra.

 

(bez serca) pozdrawiam

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Czy Hiro z Osaki łowic ryby umie? Chociaż jest z Osaki, ale mieszka w Sztumie Na ryby się nie poluje Tylko w sklepie je kupuje Nie wiem czy Hiro to wszystko zrozumie?  
    • Witaj - Czasem ostatnie co zostaje to podróż której jeszcze nie znam - ciekawe to i tajemnicze -                                                                                              Pzdr.
    • @Migrena Jacku, żeby nie było - w drugą stronę też bywa. Ona w nim :)   @Waldemar_Talar_Talar dziękuję :)    
    • @Migrena Maestria!  Wizja zinformatyzowanej stechnicyzowanej rzeczywistości, która osacza naszą świadomość, narzucając sposób przeżywania bezcennego dobra z którym się rodzimy - "czasu błądzenia".   Kiedyś cywilizacja służyła, teraz współpracuje, wkrótce będziemy jej klientami, ubiegającymi się o prawa, w ciągłym lęku o akceptację korzystania z nich na niedoprecyzowanych zasadach. Techno-procedury coraz bardziej dominują nad naszą aktywnością, grożąc wykluczeniem i oferując komercyjne procedury ratunkowe. Czy AI zaakceptuje naszą wolność i w jakim zakresie, skoro "nie ma w tym interesu" (brak procedury)?  Prawo do błędu to już przeszłość wśród praw człowieka.
    • buforuje w rzeczywistości czytam, że rzeczywistość odgradza to dalsza część byłaby nierzeczywista jednak świetnie opisująca stan splątania, bo uznaje się, że rzeczywistość jest zaprogramowana na swój sposób, fajna prognoza przyszłości przejaskrawiona niekiedy szczególnie z matrixowym błędem, muszę przeczytać raz jeszcze :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...