Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

niekochany nie zdradzę 

wydeptuję wgłębienia 

w narożnikach wstydu

za każdym razem 

gdy mówisz   t e r a z 

podnoszę wzrok

opuszczam gardę 

dostaję strzał i jestem liczony

 

niezwiązany nie uwolnię 

przechodzę przez kolejne lustra

w poszukiwaniu twego odbicia 

wykolejony memetyką 

i pornografią dobór naturalny

próbuję edytować 

 

nieświęty nie uwierzę 

będę dreptać wokół 

twoich okien i drzwi 

aż mnie wpuścisz 

włożę rękę w twój bok 

i zmienię ciebie

w siebie 

Edytowane przez Lahaj (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Lahaj

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś u nas na zielonej wyspie? 

duży plus

 

Puenta z tym na chmurze siedzącym 'się' tuż za słowem zmienię. 

Ciekawy wiersz, jak zawsze Lahaj. Pzdr

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlaczego? Nigdy nie byłem w Ire.

O a ja właśnie myślałem ze tytuł zachęci a treść poprowadzi gdzie indziej.

 

Zdradzę ;-) ze początek pierwszej strofy to wers z Casablanki M. Swietlickiego. Uważam ze jest niesamowity. W dwóch słowach przesuwa odpowiedzialność za zdradę z osoby zdradzającej na niekochającą. I to był zaczyn. Co do tytułu to nie wiem w takim razie.

Opublikowano

@Lahaj garda, to ma coś wspólnego z bronią, ale u nas tak mówimy tak na policję.

Garda, Gardziarz...nie ma tu słowa policeman w użyciu i nadużyciu, co ważniejsze

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@Lahaj wiesz kiedy najlepiej: parada Patryka, jeżeli masz dzieci, to mega przeżycie. Dla starych też

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

albo 12 pubs of Xmas. Wyzwanie już kiedyś przyjales.  Poza tym, to konieczne się odezwij, jak wyklarujesz plany, może będę mogła w czymś pomóc. Pozdrawiam

Opublikowano

@Dag tyle jest miejsc które chciałbym odwiedzić niestety mozliwosci tylko teoretyczne co najwyżej na pare dni. A są tam jakies wystawy ogrodnicze o zbliżonym prestiżu do Chelsea flower gdyż w zeszłym roku właśnie się na Chelsea wyrwałem.

Opublikowano

@Lahaj tu mnie masz...jestem współorganizatorem "Bloom Festival", zawsze pierwszy pierwszy weekend czerwca. Po Chelsea możesz czuć niedosyt, bo to takie mini w porównaniu do angielskiej wersji. Jakby co, to absolutnie nie kupuj biletów. Ogarnę wszystko. 

Opublikowano

@Lahaj @Lahaj

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Na początku marca jest też super konferencja dla projektantów z całego świata.

Też moglabym Ci to polecić. Osobiście biorę w niej udział od kilku lat, a projektanci są z odległych zakątków. Potem wyślę Ci linka.

Opublikowano (edytowane)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

“to guard, protect” ochraniać osłaniać 

 

Dla rzeczownika: od środkowo-angielskiej garde, od wczesnego środkowo-francuskiego lub późno starofrancuskiego strażnika („strażnik, naczelnik, opiekun”) (skąd współczesna francuska garde), od strażnika czasownika. "Doublet of garda", który pochodzi z Irlandii.

 

Edytowane przez 8fun (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pamiętam mówiłeś, że tylko ja Że ponad wszystko, że po kres Mówiłeś… A muzyka smutno gra Tak smutno mi teraz jest   Pamiętam róże, uśmiech Twój Gdy mówiłeś… Teraz potok łez Z sobą sama toczę bój Mój uśmiech na zdjęciu sczezł   Dlaczego, gdy byliśmy tuż Ty w moje serce wbiłeś nóż   Już nie wiem, sama nie wiem jak Nie wiem… teraz tylko płacz i ból Tak smutno mi teraz, tak I gubię się w fałszu Twoich ról   Ile siebie ukryłeś przede mną Dlaczego nie powiedział nikt Że miłość nasza dla Ciebie – grą Na zawsze już mój uśmiech znikł   Mogłeś całym światem być Teraz trudno jest mi żyć   Zakochani, wszyscy mówili nam Wierzyłam, że Ty i ja to raj Teraz piosenkę smutną gram Daj mi choć nadzieję, daj   Ach, gdzie znikł serca żar Gdzie świetlisty oczu błysk I smutek nasz – to też dar U Ciebie i on znikł   Mogłam dać ci siebie – tylko to A między… kto był powiedz, kto   Tak trudno, gorzkie płyną łzy Nie mów nic, już nie Nie, to nie byłeś Ty Nie było mnie
    • @bazyl_prost   Dżin zapewne to działalność w.... poezji:) Pozdrawiam.
    • @Bożena De-TreCiszy się dzisiaj, w rozwrzeszczanym i ekstrawertycznym świecie, w ogóle nie docenia. Cieszę się, że istnieją jeszcze osoby, potrafiące to robić.
    • Refleksje o ciszy   Niektórzy mówią, że przeszłość nudzi. Marzenia są passe. A ja myślę… Słowa, gesty buduje się latami i wtedy tworzą się obrazy.   Między życiem a wiecznością zamieszkają w nas i zapełnią pustki, których nie znamy, bo marzenia są jak domki, ziarnka maku z pozoru takie same, a każde ma ciszę swą i inną paletę barw.   Czasami piszę, żeby zabić ciszę. Tak jak zabija się zwierzę? Zapytałby Mistrz gdyby żył. Nie… Tą, która boli, gdy widzisz jak z gniazda wylatuje ptak, a skrzydła jego zbyt wątłe, by unieść się mógł. To cisza, do której wracam po ciężkim dniu.   Wracają projekty widma. Słyszałam o furgonach porąbanych ludzi i boję się. Moja cisza to mój dom, pojony nektarem, co różne smaki ma. Jest jak makówka. Ziaren w niej wiele, a każde jedno… jedyne… najdroższe.
    • @Berenika97   Świetnie się czyta. Nie znam mitologii słowiańskiej, a teraz poznałam Welesa. :) Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...