Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Obrażalscy ludzie...

Lach Pustelnik

Przez Lach Pustelnik
w Satyra

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lach Pustelnik

Lach Pustelnik

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Obrażalscy ludzie

Snują się po świecie

Pełno ich w każdym mieście

W każdej wsi i powiecie.

 

Kiedy już nic innego

Nie mają do zrobienia

Polują na każdą okazję

Do się obrażenia

 

A kiedy już się uda

Im coś upolować

To będą to coś w sobie

Długo pielęgnować

 

Nawet małe gówienko

Podprawione kpinką

Sprawia, że odchodzą

Z obrażoną minką

 

Potrafią się obrazić

Na wszystkich. I na wszystko

Z obawy, że ktoś robi

Sobie z nich pośmiewisko

 

Ich ego jest nabrzmiałe

I wciąż w niego pompują

Swoje skryte kompleksy

Aż, bywa, że świrują

 

Obrażalscy ludzie,

Bez poczucia humoru,

Przychodzą zwykle na świat

Z masą chorego honoru

 

Zdaje się niemożliwe

By ich przeprogramować -

Ciut zdrowego humoru

W zwoje im dopakować

 

Ba, poznałem raz typa

Który tym mnie przeraził

Że obraził się na mnie

Bo żem go nie obraził!

 

Stąd nie mam żadnej rady

Dla ludzi obrażonych

Chyba, że ja postrzegam

Ich z niewłaściwej strony…?

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Lach Pustelnik
poprawiono (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gosława
      Zapadlisko

      Przez Gosława · Opublikowano

      To jest bardzo dobry wiersz   
    • vioara stelelor
      Demon

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Stary_Kredens Wszyscy się jej boimy, a im mniej zostaje nam czasu, tym trudniej oswoić myśl, że kiedyś nadejdzie. I chyba nie ma jednego skutecznego rozwiązania, bo każdy sobie z tym demonem radzi inaczej. Warto jednak pamiętać, że najgorszym wrogiem człowieka są jego własne myśli - nie sama śmierć, a nieustanne, obsesyjne krążenie wokół niej, które powoduje, że nie potrafimy czerpać siły z dobrych chwil i wykorzystywać jak najlepiej teraźniejszości, a to przecież jest najważniejsze.
    • Stary_Kredens
      Demon

      Przez Stary_Kredens · Opublikowano

      Dawno temu  bardzo bałam się śmierci  był to paraliżujący strach zwłaszcza przed nocą o niej myślałam  wypatrywałam czy stanie w drzwiach   przyszła do innych i ich zabrała  a ja dalej się bałam  duchów  no bo przecież ci co odeszli duchami byli nie to żeby chcieli mnie skrzywdzić  nie nie krzywdzili  tylko odeszli tam nie wiadomo gdzie drobne gesty szybkie spojrzenia lecz tylko w głębokim śnie wszystko niejasne pod znakiem cienia   pozostawiało po sobie mroczne przeczucie że tuż za rogiem czai się ona i kiedyś przyjdzie przyjdzie na pewno ale nadchodził dzień a za dnia cienie bledną   i nadszedł dzień jasny i długi z nową ożywczą nadzieją trwał jakiś czas powoli minął i teraz zmierzchu pora tak myślę sobie brachu czy wskrzesi ona znowu starego demona strachu
    • vioara stelelor
      Nim powiedziałeś nie

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To bardzo smutne - rozminięcie się oczekiwań, nadziei - coś miało być, ale nie było. Albo inaczej - coś zaczęło być, ale ktoś to uciął. Jakaś rzeczywistość już się skonkretyzowała - ławka, spotkanie, a potem nagłe, nieoczekiwane "nie", które strąca w niebyt. Nie człowieka, ale to, co w nim żyło. Możliwości, drogi, cele, projekty. Wspomnienia jak nienarodzone dzieci. Ale zawsze przyszłość, niezależnie od tego, co za nami, oznacza możliwości do zrealizowania, powołania na świat. To nie jest zamknięcie, tylko przemiana.
    • andrew
      Sen o akacji

      Przez andrew · Opublikowano

      jak ty    niewinna biel zakwitnie z wiosną bez w różu  wschodzącego słońca    nie potrzebuje  makijażu  cieszy się istnieniem spełnia sen   nie marzy o jutrze  ono czeka  uśmiecha się  każdym twoim  spojrzeniem    3.2026 andrew   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...