To tylko wiersz

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Jeden Bóg, czyli Ten O Którego Chodzi,

we śnie swym odwiecznym cały wszechświat płodzi,

sny wszystkich istot i ludzi.

Jeszcze się dotąd nie zbudził

ze snu, że go nie ma, i że wśród gwiazd nie chodzi.

 

Pomyślał człowiek, który żył w tym wszechświecie,

że nie jest realny, a snem Jego przecież.

Ale kiedy rzeczywiste

jest snem, czyż nie oczywiste,

że sen to realność – innej nie znajdziecie?

 

Zwłaszcza, kiedy śni Ten O Którego Chodzi,

a nie byle głowa, co byle sen spłodzi,

już myśli, że kiedy oknem

do sklepu wyjdzie, nie dotknie

boleśnie ziemi i sobie nie zaszkodzi.

 

To wiersz tylko, nie trzeba wierzyć ni klękać,

podskok wyobraźni, która ledwie stęka

i kwili, a gdy w pierze

wątłe porośnie, w wierze

już się łudzi, że poza blat nieba sięga.

Edytowane 27 Grudnia 2019 przez Jan Paweł D. (Krakelura) (wyświetl historię edycji)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Kot Dzięki, to taka myśl, która mnie kiedyś naszła i chciałem ją jakoś wyrazić. Generalnie mam problem z pisownią słowa Bóg/bóg. Ostatecznie to tylko słowo, które niczego nie mówi. Tutaj chciałem jakoś zaznaczyć, że nie chodzi o jakiegoś konkretnego boga związanego z religiami, ale raczej o tego, o którym nic nie można powiedzieć, czyli tego... dlatego napisałem z wielkiej litery. Trochę paradoks, ale jakoś trzeba się komunikować. Pozdrawiam.