Drugi

[Michał Pajek]

Nie ma już spojrzeń
Nie ma już uśmiechów
Bliskości serc
kosmicznej
zabrakło w warzywniaku

Nie ma już zielonych
oczu
Telefon gromi ciszą
Moje bezdenne czekanie
a zza wiklinowych smutków wychodzą
koszmary

Zapach perfum także
uprowadzony
Wszystko to zabrałaś
Trzaskając drzwiami
Nie ma

[Joanna_W.]

Cóż, trudno pisać o czymś, w czym zamknięto emocje.

Uwagi:
1. strofa pierwsza miałaby sie lepiej, gdyby pozbawiono ją "spojrzeń", "uśmiechów" i "bliskości serc" (!) - można to świetnie zastąpić czymś innym;
nie wiem również, czy warzywniak nie jset kołem ratunkowym dla tego westchnienia...;
2. zwrotka II całkiem znośna, ale te zielone oczy mozna by z czymś pożenić, może z ciszą telefonu?
3. najlepszą częścią, wg mnie, jest ta końcowa.

I jeszcze jedno: uzywając powtórzenia , tutaj: "nie ma", można by się zastanowić jak ono gra z resztą konceru, czy jest uzasadnione, czy to refren czy tylko epizodyczny motyw, a może najpospolitszy, zdradliwy fałsz.

Ciepło pozdrawiam. A.