Środek słabości

[Gość Przemyslaw Prus]

@Jan Paweł D. (Krakelura) nie mówię, że jest rzeczą nieważką, ale na tyle głośną i huczną, że tryliardowy wiersz na jej temat nie robi jej już żadnej różnicy. Być może się mylę, ale właśnie podzieliłem się z Tobą moją opinią.

 

A teraz pytanie za sto punktów skoro WOŚP jest dla CIEBIE taką świętością jakbyś zaaragował na sztukę, która prowokacyjnie bezpardonowo z wulgaryzmami najgorszej maści - ją, Owsiaka i Adamowicza beszta w ramach tej sztuki właśnie?

Edytowane 22 Grudnia 2019 przez Przemyslaw Prus (wyświetl historię edycji)

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

@Przemyslaw Prus Nie dziw się, że w tamtym momencie ludzie o niej pisali, to zupełnie naturalne. Mój wiersz jest pomysłowy, nie jest tylko o WOŚP, jest również o Polsce, mam nadzieję, że tryliardy wierszy o Polsce nie drażnią Cię aż tak bardzo. Albo tryliardy wierszy o miłości, tryliardy szaroburych wierszy o jesieni, o tym, że po wiośnie jest lato, a potem jesień i zima...

[Gość Przemyslaw Prus]

@Kot nie zawężałbym go tylko do jednej osoby czy paru. Light dobrze pisze bardzo psychodelicznie i bardzo celnie zadaje ciosy w świętości, których nie da się skutecznie bronić. 

No  nie ukrywam, że te rymy za które mi się oberwało poniekąd słusznie nie są i nie miały być wysokich lotów ba takie są zawsze.  Dla mnie rymowanie to zabawa konwencją ale też sposób by zmienić tempo i rytm odczytywania nie interesuje mnie pogoń za wyszukanym rymem i całą stroną techniczną dobrze skrojonego wiersza. Liczy się to co w środku tyle i aż tyle.

[tetu]

Dopóki nie poczujesz się nieszczęśliwy, nie narodzi się w tobie „poezja. Tak powiedział Różewicz podczas przygotowań do wieczorku autorskiego. 
I coś w tym jest. A wiesz co? Wszystkie brudy tego świata:)
Dla mnie przegadałeś, można było okroić. Pozdrawiam. 
 

[Gość Przemyslaw Prus]

@tetu dzięki za odpowiedź:) Różewicz powiadasz z przyjemnością wrócę do tego Pana... ;) 

[Gość Przemyslaw Prus]

@Kot a ja trawię zwłaszcza Herberta. Też nie będę prawdziwym poetą bo to styl życia i studia nad słowem i umiejętności a ponadto ponadczasowy uniwersalizm(ja tego nie posiadam, ciosam słowem na oślep jak rzeźnik w cukiernii) 

Z wiersza "pierwsza miłość" Szymborskiej (odtwarzam z pamięci) Naszej jedyne spotkanie po latach/ to rozmowa dwóch krzeseł/ przy zimnym stoliku

Proste, prawdziwe ponadczasowe.

Edytowane 31 Grudnia 2019 przez Przemyslaw Prus (wyświetl historię edycji)