Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Pia wypada z rytmu w wersji proponowanej, jak czytam na głos. Nie wiem co ważniejsze: poprawność czy melodia. Dzięki za lekturę, jest to trawestacja oryginału i zabawa słowem, ale raczej chodziło mi o posmak na języku, po ostatnim wersie... bb

Opublikowano

Fajny, aczkolwiek odrobinę, moim zdaniem , za długi.

 

Dobry i miły, w sumie oddany,
ale jest szkopuł - nie kocham jego.
A gdyby czasu na wszystko stało
byłby i czwarty, piąty i szósty.


Ciężko jest znaleźć wytłumaczenie
bo wcale cała nie pękam z rozpusty.
"Serce mam wielkie przygarnę każdego,
oddam z rozkoszą - zajrzyj do niego".

 

Zostaw na boku religię etykę

egoizm ocenę i diagnostykę

to nie zachłanność ani niecnota

bo nie korzystam z cudzego złota.

 

- te zwrotki bym usunął, a przynajmniej pierwszą i trzecią.

Opublikowano

@Krakelura Mogę ciąć z metra, jeśli esencję ma złapać. Nie upieram się. 
Nie mam póki co zdania, poczekam co powiedzą inni. Jeśli się nie wypowiedzą  - spróbuję skrócić, tyle że to wiąże się z przebudowaniem wersów i dobraniem rymów. Dzięki za uwagę. bb

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na taką odpowiedź bym nie wpadła, choć jest prosta i intuicyjna. :D 

 

Ja też nie jestem pewna. Nie wiem jak powinno być. Prawie jak PL. 

 

Miłego dnia Panowie. bb

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zosta'ło s'tory

i po tych s'torach

na moje oko

potencjał spory

 

resztę już z boku

zgodnie z życzeniem

zostawiam

bo cóż

          spa

               dam

na

   ziemię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam

Opublikowano (edytowane)

I do znudzenia, mogę przez wieki, 

powtarzać słowa, co bez opieki

kwitną w zachwycie nad Pana głową:

Panie Janku, uwielbiam lotność!
 

(a dla postronnych jest wyjaśnienie:

nic nas nie łączy prócz: dziękczynienie, 

które czasami tak złożyć muszę
za ów potencjał, wrażliwość, duszę
)

Edytowane przez beta_b (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Już w ostatniej zwrotce PL zatrzymuje pociąg. To stary tekst, sprzed lat. Wstydziłam się go zamieszczać.

Ale w moim wieku już wypada :D:D:D

Gość Przemyslaw Prus
Opublikowano

Nieskromnie myślę, że Agnieszka Osiecka nawet nie miała tyle kochanków naraz, a już na pewno nie miała miejsca w sercu by pomieścić ich wszystkich. Nic a nic bym nie wyrzucał tylko dodawał i dodawał, najlepiej bez końca.

Opublikowano

@Przemyslaw Prus 
Dni kilka temu
mi się zdarzyło 
zagrać epizod
w życiu Osieckiej
Piszę o ludziach, 
życiu, kochankach,
trudnościach w związkach
w mych rymowankach. 
To skojarzenie
się czasem pojawia.
Byłam ciekawa: 
co o niej mówią
i skąd ta uroda
(buty nosiła jak ja
nieboga, czasami różne). 
Ta w fioletowym to owa Pani. 


 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gość Przemyslaw Prus
Opublikowano

@beta_b Czy ona była szczęśliwa czy tylko czasem bywała? A może to poniekąd przypadłość Nas wszystkich? Tak po prostu bywać. Dzięki za zdjęcie, nie omieszkaj napisać kiedy co i jak z tym filmem? serialem? dalej.

Opublikowano

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Samo życie

Stety albo niestety:

 

"czy żona zna męża, który wieczorami

odbiera telefon, znowu szef zadzwonił

tłumaczy pokrętnie specyfiką pracy

za chwilę w ramionach kochanki utonie 

      a ona z kolei wśród bezsennych nocy

       w ukrytych marzeniach zdradza go namiętnie

       zmieniając amantów tak jak swoje stroje

       zmienia celebrytka przed każdym występem "

 

Nie mam zdania

Pozdrawiam

Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski

a gdyby tak nagle wszyscy obudzili

przetarli oczęta bez mocy alibi

i na wprost spojrzeli jak Kargul u płota 

gdyby zrozumieli że to ich robota

wziąć odpowiedzialność za swoje decyzje 

wtedy i mysz mała w dziurę się nie wśliźnie

dobrego żywota. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie pisałam, bo nie wiedziałam co odpisać.

Zważywszy, że każdy ma prawo na swoje emocje i może cudze interpretować jak chce - nie będę Cię poprawiać (ale w życiu bym nie pomyślała, że ten tekst może być zabawny). 

W moim świecie to tragedia w kilku aktach i ofiarach. Ściskam poświątecznie. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To i ja jestem nieco zaskoczony. Tak jak napisałem, to nie moja bajka, nie moje klimaty, nie mój  świat, ale ilość i jakość zastosowanych w tekście przewrotek w relacjach damsko-męskich wprowadzają do tekstu pewien rodzaj komizmu, moim zdaniem. Oczywiście zgadzam się, że całość nie jest w ogóle zabawna (również z mojego punktu widzenia, że powtórzę jeszcze raz: nie moja bajka), ale sposób w jaki tę sytuację przedstawiłaś, już, moim zdaniem, tak. Myślę, że na taki efekt może mieć wpływ, poza niemal karkołomną jazdą po piramidzie zdrad i próby ich wyjaśnień czytelnikowi, również zastosowana budowa wiersza. Rymy pojawiające się w układzie:

a

a

b

b

nadają utworowi pewnej śpiewności, lekkości, w moim odbiorze również wspomnianej już żartobliwości. Nie zmienia tego wrażenia nawet wyraźna, pojawiająca się na końcu utworu refleksja. Przepraszam Cię bardzo, bo w żadnym wypadku nie chciałem urazić Twoich uczuć, ale rzeczywiście odebrałem ten wiersz jako mocno ironiczny i satyryczny. Co gorsze, to wrażenie nie znika nawet po przeczytaniu Twojego, autorskiego komentarza. Nie wiem, może to tylko mój taki odbiór :(

Również pozdrawiam serdecznie :)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...