Historia bez zakończenia

[Ania D.]

Spadają liście i mija życie
to już kolejna ich jesień,
a oni wciąż myślą o nowym,nieznanym,
śledzą bieg rożnych zdarzeń,
a tak naprawdę siebie nie dostrzegają.

Spadają liście i mija życie,
znów przeszli obok siebie,
minęli się w pędzącym tłumie,
nie zamienili ze sobą słowa...

Chcecie do tego happy endu,
powiem wam, nie napiszę.
Nie umiem zmienić biegu ich życia
i nie wiem,ile im jeszcze potrzeba jesieni,
żeby się nauczyli prawdziwej miłości...

[Faramir]

Kilka fajnych pomysłów (brak happy endu - całe szczęście!), rozumiem że dwie pierwsze strofy specjalnie miały być takie banalne i oczywiste, żeby zakończenie trochę kontrastowało? Niestety, ckliwa historyjka z początkowych strof opisana w sposób narzucający pogląd, że omijają coś ważnego (siebie) nie szokuje w kontekście zakończenia, przyziemnego, ale także napisanego w sposób dość narzucający swoje zdanie ("miłość prawdziwa"). Po prostu proponowałbym w końcówce zejście z patosu, żeby i techenicznie, tylko tylko pod wzgledem tresci, ostatnia strofa różniła się od poprzednich.
Ogólnie średnio.
Pozdrawiam, Jędrzej.

[Luthien_Alcarin]

przypomina mi ujęciem tematu wiersz W. Szymborskiej pt. "Miłość od pierwszego wejrzenia", niestety tutaj troszke zabrakło mi subtelnosci-tym samym miejscami ociera się o banał i nie ciekawi czytelnika. Myśle że mozna by to ciekawie przerobić, na co poczekam :)

Pozdrawiam
Agata

[Ania D.]

Ten wiersz to jeden z moich dawniejszych,zamieściłam go tu z sentymentu do niego,ale macie rację co do swoich uwag.Bardzo mi się przydały. Zainteresowanych innym moim utworem pt. Prośba(ks.J. Twardowskiemu)zachęcam do przeczytania,myślę, że ten akurat chyba warto.Dzięki za dobre rady, pozdrawiam.