Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Farbowany bohater

Gunther Marek Werner
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gunther Marek Werner

Gunther Marek Werner

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Farbowany bohater

Dedykowane osobie, która pomogła mi oraz znajomym

 

Twoją twarz od dawna z daleka znałem

A nie wiedziałem, żeś taki odważny

Jednak gdy twój “farbowany blond” ujrzałem

Już wiedziałem, że mocny z Ciebie gość.

 

Rozwiązałeś nam tę ciężką sprawę

A mi ofiarowałeś spokojną strawę

Strawę tej sprawy

Choć strawa nie dla wszystkich była smaczna

To Tobie właśnie przypadła

Chwała bohatera

A tą chwałą bohatera

Ja Ciebie ufarbowałem

Edytowane przez Gunther Marek Werner (wyświetl historię edycji)
Młoda

Młoda

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli o mnie chodzi, to do tego momentu jest nawet fajnie. Taki sympatyczny debiut.

 

 

W tym miejscu zaczyna się problem

Bo mi ofiarowałeś wiersz

Problem tego wiersza

Widzę taki że nie wiem o czym on jest...

 

 

Ta dam. Mniej więcej tak go odbieram w tej części :v.

1
Gunther Marek Werner

Gunther Marek Werner

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Młoda Wiersz oczywiście oparty na faktach, w tej strawie chodziło o to, że rozwiązanie tej sprawy - czyli "Strawa", strawienie tej sprawy nie wszystkim znajomym się podobała, ale mi tak.

Chwała bohatera - tenże kolega nas "uratował" dlatego tytułuję go bohaterem i ja zacząłem tak go nazywać w gronie znajomych ;-)

 

Dziękuję za odpowiedź

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • MIROSŁAW C.
      wieśniobrazy (2)

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @andrew @Berenika97 Kromka chleba naszego powszedniego muśnięta wierszem  ...   Dziękuję, pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Staloryt

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka   Bardzo dziękuję!  To ogromny komplement! :) Miło, że wiersz wywołał takie skojarzenia - szarość i mgła to chyba uniwersalny język na opisanie tego stanu między jasnością a mrokiem. Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!  Podoba mi się ten kontrast - u mnie szarość i chłód, u Ciebie ogień, który jednak wraca. Miło, że wiersz stał się dla Ciebie punktem wyjścia do tak pięknych strof. :)  Serderdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za tak wnikliwy komentarz - to piękne,że wyłapałeś właśnie ten obraz, na którym najbardziej mi zależało. Pozdrawiam serdecznie! :)  @Radosław   Bardzo dziękuję! To bardzo miłe, że właśnie puenta zwróciła Twoją uwagę. Dla mnie też jest kluczowa dla całego wiersza. :) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Świetna jest   ta zwięzła riposta - trafia w sedno.:) Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Zielony groszek (bez AI)

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota   Fajne! Już wiem, skąd się wziął wiersz wcześniejszy o spódniczkach. :)))   Niedługo będziemy tęsknić do naturalnych głosów, bo mam wrażenie, że trochę dużo jest podobnych "dzieł" z AI.  
    • beta_b
      Orzech

      Przez beta_b · Opublikowano

      Zaradna kobitka. Brawo się należy. Śmiem twierdzić, że takie orzechy są pod każdą szerokością i niezależnie od stanu na koncie. A z drugiej strony: na profilu "Jak to ogarnąć" są poligloci z Paryża - 6 języków, ogłada i inteligencja. A nocleg pod mostem i flaszka na dzień, ciuchy z zapomogi. Twardy orzech, jak się z bezdomności wykaraskać. Skrzydła orła nie pomogą. Fajny tekst, bb
    • Berenika97
      Celowe pozdrowienia

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Sztuką życia jest nie tylko celnie strzelać, ale też wiedzieć, kiedy z premedytacją wypuścić strzałę w pustkę. Dziś  pudłowanie w bezsensowne cele to absolutnie niedoceniana umiejętność.  Obyśmy zawsze mieli odwagę chybiać tam, gdzie nie warto trafiać. :)   Bardzo mądre słowa.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...