M czy M

[Dekaos Dondi]

 

 

Mówić czy milczeć co złotem co srebrem

Czyż warto swój umysł zaplątać srodze

Rujnować niweczyć tak niepotrzebnie

Nawet człowieka co pomóc nam może

 

 Zamilknąć trzeba gdy mowa złem kusi

Do grzechów namawia co ranić mogą

Lub teksty ustami słuszne wyrzucić

Być może waśnie wszelakie złagodzą

 

Naucz się milczeć gdy mówisz tak do mnie

Bo wszak niechlujnie rozumem kołyszesz

Zaiste już lepiej gdy o tym zapomnę

Udając że owszem słyszałem ciszę

 

Krwawe bolesne przez słowa utkane

Blizny co błądzą w umysłu czeluściach

A serce człowieka bije wciąż same

Gdy spody butów podpora opuszcza

 

Być czy też nie być rozbitym zwierciadłem

Gdy los nas przygniata głazem tak ciężkim

Że człowiek na słowa czeka co nagle

Padół uczynią choć trochę znośniejszym

 

Powstańmy ludy z pomroków zwątpienia

Miłość przez mowę szlak nowy wyznaczy

Nie runą mury choć drgać będzie ziemia

Czy ona potrafi wszystko wybaczyć?

[Młoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szlachetny postulat, ale czy wykonalny?

 

 

Bardzo prawdziwa zwrotka. Ostatnio miałam praktyki w drugiej klasie podstawówki i te dzieciaczki tak bardzo pragnęły pochwał, ciepłych słów i bliskości. Smutne, że dom rodzinny nie był w stanie zapewnić im tak podstawowych bodźców rozwojowych. Oczywiście prawdziwość tych słów odnosi się nie tylko do dzieci, ale to jak ich traktujemy świadczy o nas samych i naszych potrzebach.

 

Co do wiersza... ujął mnie sobą. Jest tak ładnie-zgrabnie mądry. Dziękuję za niego :)

Edytowane 3 Grudnia 2019 przez Młoda (wyświetl historię edycji)

[Dekaos Dondi]

@Młoda

Dzięki→Bo wiesz... nie na każdym obrazie, ciemną farbę nocy, można rozwodnić do samego świtu.

Tyle zależy od tej bańki różnych spraw, w której żyjemy.

Trza żywić nadzieję, by w ludzia nie zwątpiła  :-)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.