Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

"Dzisiaj nie"

 

żebyś dniem nie zobaczył 
nie zapukał nie napisał 
nie świecił po oczach 
przez cienką szybę zmroku 
mógłbyś mnie nie poznać
nie znaleźć między przedmiotami

 

dlatego zamykam Tobie drzwi 
sobie wyłączam światło i
w płytkim oddechu półotwartych ust
przesuwam się z warkotem po suficie
prostokątnej nocy

Edytowane przez Chałas (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Bardzo fajny wiersz :-) Ja bym zrezygnowała ze słowa "Tobie " a jeśli miałoby zostać to z małej litery :-) interpunkcja wymaga konsekwencji :-) 

 

Opublikowano

Coś w tym jest. Ja dałbym trochę krócej:

 

***

 

przez cienką szybę zmroku 

mógłbyś mnie nie poznać
nie znaleźć między przedmiotami

dlatego zamykam drzwi 
wyłączam światło i
w płytkim oddechu półotwartych ust
przesuwam się z warkotem po suficie


prostokątnej nocy

 

Można wtedy na tytuł dać pierwszy wers, a tekst zacząć od drugiego. Pzdr. 

Opublikowano

@light_2019 Trafne spostrzeżenie, masz nosa, pierwsze trzy wersy są pozostałością po znacznie dłuższym wariancie. Wciąż potrafię zbyt zachłysnąć się pojedynczą frazą, nie zastanowiwszy się uważniej nad jej umotywowaniem względem całości. Pozdrawiam również.  

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...