Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kolejny upadek Ikara

Remigiusz Z.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Remigiusz Z.

Remigiusz Z.

Opublikowano
Opublikowano

„Kolejny upadek Ikara”
Rozpięte skrzydła martwych gołębi

puściły szmer po niskim niebie

Sześcianu gęstej przestrzeni roku

Martwych skrzydeł myśli człowieka – gołębia miejskiego… 

Ikara

Bez czasu i miejsca dla swego „Jestem”,

schwytanego w rutynę swych ścieżek

Spiralą wzlotów jednak zbyt niskich chciał kwadrat nieba dla siebie..

Wylatać

Niskiego nieba wielkich ambicji brunatną szmatą rozpiętym

nad miejskim zgiełkiem splątanych ulic w gordyjskie węzły bez sensu

Wzniósł się nad zwykłość dachów mieszkalnych więzień

dla skrzywdzonych marzeń

zamkniętych w szafach, piwnicach i strychach lat 

porzuconych na zawsze

Lat wypełnionych fantasmagorią drgających cząstek rozmyślań

gołębich główek wykoślawionych piórem rączki dziecięcej

Z pierza tych dźwięków, świergotu wspomnień wyrosłych

w mojej pamięci

stworzyłem skrzydła dla swoich marzeń

sklejonych woskiem dedalim

Wreszcie wzlot po spirali bólu i męki, wyrzeczeń, morderczej pracy,

lecz pełny ptasiej, lekkiej wolności,

karmiony pisklęcą, wręcz naiwnością

Wysokość… Piękno… Zachwyt… Spełnienie,

a potem Gorąc… Strach… Ból… Słońce zbyt blisko,

a potem

Woskiem goryczy spłyną upadek na chodnik rzeczywistości

I poniósł śmierć kolejny Ikar z krzykiem wolności na ustach.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • MIROSŁAW C.
      wieśniobrazy (2)

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @andrew @Berenika97 Kromka chleba naszego powszedniego muśnięta wierszem  ...   Dziękuję, pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Staloryt

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka   Bardzo dziękuję!  To ogromny komplement! :) Miło, że wiersz wywołał takie skojarzenia - szarość i mgła to chyba uniwersalny język na opisanie tego stanu między jasnością a mrokiem. Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!  Podoba mi się ten kontrast - u mnie szarość i chłód, u Ciebie ogień, który jednak wraca. Miło, że wiersz stał się dla Ciebie punktem wyjścia do tak pięknych strof. :)  Serderdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za tak wnikliwy komentarz - to piękne,że wyłapałeś właśnie ten obraz, na którym najbardziej mi zależało. Pozdrawiam serdecznie! :)  @Radosław   Bardzo dziękuję! To bardzo miłe, że właśnie puenta zwróciła Twoją uwagę. Dla mnie też jest kluczowa dla całego wiersza. :) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Świetna jest   ta zwięzła riposta - trafia w sedno.:) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak wnikliwą i trafną analizę. Cieszę się, że dostrzegłaś nie tylko warstwę obrazową, ale i tę myśl o obojętności natury.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Zielony groszek (bez AI)

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota   Fajne! Już wiem, skąd się wziął wiersz wcześniejszy o spódniczkach. :)))   Niedługo będziemy tęsknić do naturalnych głosów, bo mam wrażenie, że trochę dużo jest podobnych "dzieł" z AI.  
    • beta_b
      Orzech

      Przez beta_b · Opublikowano

      Zaradna kobitka. Brawo się należy. Śmiem twierdzić, że takie orzechy są pod każdą szerokością i niezależnie od stanu na koncie. A z drugiej strony: na profilu "Jak to ogarnąć" są poligloci z Paryża - 6 języków, ogłada i inteligencja. A nocleg pod mostem i flaszka na dzień, ciuchy z zapomogi. Twardy orzech, jak się z bezdomności wykaraskać. Skrzydła orła nie pomogą. Fajny tekst, bb
    • Berenika97
      Celowe pozdrowienia

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Sztuką życia jest nie tylko celnie strzelać, ale też wiedzieć, kiedy z premedytacją wypuścić strzałę w pustkę. Dziś  pudłowanie w bezsensowne cele to absolutnie niedoceniana umiejętność.  Obyśmy zawsze mieli odwagę chybiać tam, gdzie nie warto trafiać. :)   Bardzo mądre słowa.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...