myśli

[Gość]

nieoszlifowane zakręty
anatomicznego podłoża

drążą pejzaże
nieprzepartymi szlakami
wizji

w sznurowanym bezmiarze
kolokwialności
rozpoczynają protest

powracają
rejteradą obłudną
jak bumerang

prozaiczne
i wykute w ogniu

zwoje myśli

[Tdk crew]

hmmm?!Jeszcze tu wróce, bo naraźie sam nie wiem!!
Pozdrawiam

[Agnes]

lepiej byloby bez tytułu, tak to nie ma zaskoczenia, od razu wiadomo o co chodzi. napisany dobrze, nawet bardzo, podoba mi się, jeszcze tu wrócę:)

pozdr. Agnes

[Gość]

Agnes, Izo , Łukaszu dziękuję Wam za komentarze....:-)
Dziewczyny macie rację bez tytułu byłoby lepiej , sama pointa dopowiedziałby dosadnie temat ale w tej chwili już usunąć go nie mogę, będę mieć Wasze wskazówki na uwadze.
Łukaszu tak nieraz bywa , że czegoś się nie wie i nie rozumie .Zapraszam Was serdecznie ponownie do odwiedzin i czym chata bogata. :-)

[Roman Bezet]

Witam,

wiersz jak drzewko rozgałęzia się, rozrasta - a temat rozległy i szczupły zarazem ;)
Gdyby traktować metaforykę pionowo, od 'podłoża', przez 'pejzaże' do 'bumerangu' - to 'sznurowany bezmiar' nie chce się wpasować, no i końcowy ogień (chyba, żeby był piorunem ;).

Troche przydałoby sie uporządkować (wg mnie "odchudzić"), bo 'kolokwialność' i 'prozaiczność' zahaczają się znaczeniowo.
"zwoje myśli" - brzmi jakoś bardzo anatomicznie, 'mózgowo' - można prosić o inne danie?
;D
pzdr. b

[Gość]

Panie Bogdanie , zdaję sobie sprawę ze swojej niekompetentności, z chwiejnych kroków w tak wielkim , poetyckim świecie.Uczę się :-) , dziękuję Panu za odsłonięcie moich błędów , odniosę sie do Pańskich wskazówek z przychylnością .Pozdrawiam i zapraszam na kolejne danie a może to będzie jakiś deser ? ;-)