Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nasiusiali mi do mózgu
co ja teraz zrobię?
ręce me spocone
serce popękane

podpalam podeszwy i

odlatuję
do ciepłych krajów

gdzie słońce w zenicie
głaszcze me skronie
gdy dolatuję do celu
smuga smrodu za mną została
lecąc przewietrzyłem mą
duszę wyśmierdziałem
teraz

gdy chodzę po buszu
tylko czasem wrona

kracze mi w brzuchu

Edytowane przez Lahaj (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Ciekawy tekst. 

Dla mnie dalece ironiczny. 

Już początek zdaje mi się szokujący, budzi we mnie mieszane uczucia. 

Dużo tu oryginalnych metafor. 

 

Treść wiersza, tytułową "implozję" odbieram jako wewnętrzne nagromadzenie przez podmiot negatywnych myśli i emocji, które prowadzą do autodestrukcji, podmiot ma tego świadomość i drwi sam z siebie, z własnego strachu. 

 

Pozdrawiam, 

 

D. 

 

Edytowane przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Nasiusiali? zbyt infantylne...nalali? naszczali? (naszczali pewnie zbyt mocne)  

 

nalali mi do mózgu
co ja teraz zrobię?
ręce me spocone
serce popękane


podpalam podeszwy i

odlatuję
do ciepłych krajów

przewietrzyć duszę

 

teraz

gdy chodzę po buszu
tylko czasem wrona

kracze mi w brzuchu

 

 

Me, mą - nawet użyte przesmiewczo nie zbyt dobrze wygląda. Jeszcze te "ręce me" jakoś ujdą ale na  "duszę mą" sorry, nie ma zgody :-)

Zwracaj też uwagę na czas w którym piszesz bo czasem robi się zamieszanie,  lepiej być konsekwentnym w tej kwestii. 

 

Też kiedyś "wietrzyłem duszę" w jakimś tekście, może go z czasem wrzucę. 

 

Pozdr.

Opublikowano

Hmm w kontekście pierwszej zwrotki może faktycznie lepiej dać "nasiusiali" choć robisz z peela idiotę. 

Przy zmianie na np. "nalali" lepiej zostawić dwuwers, a resztę strofki wywalić. 

 

nalali mi do mózgu
co ja teraz zrobię?

 

Dobra, nie smęce już :-|

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...