Zgłoś

Dworek drewniany pod winoroślą opromieniony czułą jasnością w park jest wtulony naszej przeszłości odwiecznej formy ziemskiej próżności A w głębi dworu panoplium wisi kobierzec perski w Nieświeżu tkany z herbem scalony szyszak skrzydlaty pancerz kolczuga szkaplerz przywdziany Na nim malunek pięknie się mieni Łąkowej Pani całej w zieleni poniżej szable wiszą husarskie buzdygan mieczyk pałasz paradny Na belce środkiem poły biegnącej napis wyryty i przejmujący Boże ci ludzie co przybywają czego nam życzą niech sami mają   W parku wiekowa stoi kaplica w niej sprawowano dawny obyczaj w podziemiu groby przodków rycerzy i dumnych matron kości tu leżą   Okno zamykam zwidy ustają za rękę chwytam i przez dźwigary śmiało przez krokwie się przeciskamy zbliża się koniec naszej wyprawy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Brawo. W zdrowym ciele zdrowy duch.     To pięknie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Byłoby gdyby na świecie panowała powszechna akceptacja dla różnorodności, ale tak nie jest, bo nie jesteśmy aniołami. Zatem trzeba zakładać maski by pasować do wymagań kulturowych, społecznych religijnych, środowiskowych, klasowych, płciowych, a także indywidualnych w relacjach osobistych.

@Proszalny dziękuję za piękny komentarz - i obsa!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@viola arvensis piękny wiersz