Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

nie bardzo wierzę w człowieka

jego brudne nagie ciało i niechlujny umysł

ledwie podniósł się z czterech łap a już mierzy do gwiazd

wymyślając boga jako usprawiedliwienie swoich słabości

zajął miejsce tuż za nim wszystkie inne istoty z miejsca mając za nic

wymyślając pieniądze precyzyjnie wyznaczył hierarchię i granice zaufania

śmieszna jest jego blada skóra ze śladowym futrem

mimika - maski na maskach a jeszcze ten make up

duża kiwająca się głowa z wyrazem zaskoczenia na twarzy

z gracją odpadała od ciała przy użyciu gilotyny 

wymyślił ją chirurg a zbudował producent klawesynów

ogon w zaniku

wiece pochody powstania królobójstwa zwykłe bójki

śmieszny jest arsenał człowieka

intrygi donosy pomówienia fakenewsy i historie które wciąż opowiada na nowo

bardzo chwytne dłonie

przekonania są śmieszne

powaga z jaką wygłasza w co wierzy

w co nie wierzy ile ma a ile chciałby mieć

gdy mówi że kocha a mimochodem zerka w lustereczko

w lustrze siebie nie dostrzega

jak ocenia surowo innych i jak suto nagradza siebie

co widzi a jak udaje że czegoś nie widzi 

jak cierpi i jak cierpieniu nadaje sens

jak się rozmnaża i jak ze swoich popędów czyni towar

za który każe sobie samemu płacić

taki zabawny 

człowiek

 

 

 

Edytowane przez Lahaj (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ponoć zostaliśmy stworzeni na podobieństwo Boga 

Czy On również jest zabawny? :-) 

 

Opublikowano

Ja w zasadzie nie wiem: po co. Pl to bóg? czym się różni od innych?

I dlaczego jest lepszy? Bo pierwszy rzucił wierszem?

Wiersze spełniają różne role:
są opisy natchnione,
refleksje spełnione,
pierzaste wspomnienia,
baczne obserwacje. 

Kto ma racje?
I po co? Po co drwić z człowieka? 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...