Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

dzwoni

 

dzwonek w telefonie

rozproszenie - trzask

kamień w wodę

syreny straży pożarnych i karetek

wściekłe

machają ogonami po drogach

spacerują anioły

z słuchawkami w uszach

przebierając na youtube i facebook'u

zmieniają nam ulubiony utwór

na spotify - marsz weselny czy tam 

coś bardziej poważnego z klasyki

muzyka na full 

 

zakłóceniabdusiskxbsgatsyzlsu

setki powiadomień

dzwony

 

zestaw głośno-mówiący

włącza się z opóźnieniem

w kościołach na pogrzebach

jesteśmy najważniejsi

przygnieceni bukietami kwiatów

na pierwszych stronach gazet

chcieliśmy być

 

 

 

śmierć ma włączony GPS

bez problemu z zasięgiem

no to

What's up ?

 

 

 

 

 

Edytowane przez Tomasz_Biela (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Nothing, nothing  new :)

 

Dobry wiersz :)

 

Pytanko mam :

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

celowe, czy się omsknęło?

 

Poza tym - moje klimaty, moje tematy, czytało się bardzo dobrze.

Nie mam uwag.

Nie chcę robić analizy, bo tekst może na tym stracić.

 

Pozdrawiam,

 

D.

Opublikowano

Ostatnią zwrotkę zabieram do cytowania. Reszta też dobra, ale końcówka przypomina mi pewną historię miłosną, w której on odszedł a ona wrzuciła mu do trumny naładowaną komórkę, by mieć z nim kontakt. I miała. Kilka lat później zdecydowała się dołączyć. Pisałam o tym wiersze. Ale to już zupełnie inna historia. 

bb

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Omsknęło się :). Dzięki za czas. 

Pozdrawiam t.

Oj, nikt mnie jeszcze chyba nie cytował. Historia, którą przybliżasz, rodem z filmu. Dzięki za zatrzymanie. 

Pozdrawiam t.

Dzięki. Nie stosuję łaciny u siebie itp. Itd. 

Pozdrawiam t.

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bloodhunter scarymovie   znowu ścieżkę do naszego domu zjadły rzeki  i jak zacznie się wiosna to wszystko popłynie  zbutwiną z nutą geosminy zmoczy od stóp  do czubków twoich kręconych włosów  mnie przytul zabierz stąd  gdzie mrok rozdrapuje plecy    pozwól się wtulić kiedy za ścianą  cienia warczenie i chrzest pazurów  orzących ziemię w przedśmiertnych konwulsjach i sierść jeży mi się na grzbiecie    jestem z nimi w tym lesie tulę kark od wystrzałów  w skórę mam wbite igliwie łąka oddycha  przedświtem ze świtem robi się cicho o świcie  zwierzęta kładą źdźbła traw idąc do ciebie  pozrywać już wszystkie fladry  żebyś mogła zasnąć  złożywszy głowę na mchu        
    • @vioara stelelor Dla mnie ten wiersz jest o własnym wnętrzu. Peel odnajduje swoją niezagojoną raną i postanawia się z nią zmierzyć, prawdopodobnie po przeszłych próbach wyparcia i wymazania z jej pamięci. Latarka pozostała z czasów młodzieńczych włóczęg - ja to rozumiem w ten sposób, że ta rana powstała dawno temu i przez bardzo długi czas była nieruszana. "Ściany bez okien, oddech grzęznący w ciemnościach' - To bardzo przykry obraz, coś co zostało odrzucone i głęboko tłamszone przez długi czas.  Idealnie przedstawiłaś obraz tej, może nawet traumy, w postaci czegoś co przypomina krasnoludka, którego przysłaniają ciężkie słowa. Gdy myślimy o naszych krzywdach, często wyobrażamy je sobie w formie jakichś demonów czy innych przerażających stworzeń. Gdy w rzeczywistości jest to malutka istota, której przytrafiło się coś, czego nie była w stanie udźwignąć. I zamiast z tym walczyć, należy się tym zaopiekować, spojrzeć właśnie z takiej perspektywy - z troską i miłością do siebie, tak jak robi to peel.   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Przyjęłam to jako ranę, czy krzywdę, czy nawet traumę, jednak po tym wersie myślę, że to raczej zaniedbana, pominięta, domagająca się uwagi część siebie.    Ogólnie - mega mi się podoba :)
    • @KOBIETA jestem na pięknej Łączce, nawet stokrotki rosną, cieplutko:) 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • najwyższa pora już się uwolnić  od złych pikseli i gigabajtów a o aptopach chwilę zapomnieeć i pójść z kimś bliskim może do lasu   aby z rese...  psia krew wszystko wyczyścić myśli nastroje wszelkie pragnienia usiąść pod drzewem chwilę pomyśleć co tak naprawdę jest do zrobienia ...     jak zwykle kolejny wiersz się rodzi poruszasz ciekawy wątek który prowadzi do wniosku że za chwilę AL będzie o wszystkim decydował. A on też jest programowany. Grozi nam Matrix?   Pozdrawiam      
    • Przejmujący i dojrzale szczery - mocno wybrzmiewa spotkanie z własnym zranionym 'ja'. Najbardziej działa tu kontrast między czułym wołaniem a tym jednym, oskarżycielskim: 'ty'.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...