Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Elizabeth Anoreksja Nervosa

Gość

Przez Gość
w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

moja piękna Elizabeth

 

wyzbywać się będziesz
rozpusty podniebienia
pod groźbą powieszenia
twej brzydoty

w mej galerii

kobiet marnych

 

kiedy reszta świata

w krainie w obojętności

strzeż mej nagosci
do białego rana
obdarze cię hojnie 
szkieletem twych czasów

 

będziesz słyszeć głosy
nie każdemu cuda dane
piękne kości malowane
przezroczysta damo
ukryj od

zazdrości świata

 

wybrałem cię z wielu 
usłyszałem w dźwięku

delikatności mój pęku

harfy muskanej

drobną ręką
przezroczystą duszą

 

to ja twoj trener osobisty

na straży samokontroli

w twoim kroku kiedy boli

pod ciężarem

masywnego uda 

nie dojdziesz daleko

 

odtądd będę blisko ciebie

w każdym kęsie

w każdym zlewie

w każdym kroku

od początku 

końca roku

 

 

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Szmaragdowe oczy

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Waldemar_Talar_Talar
      Serce poety

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Na uczuciach się nie znam…

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Andreapaolo
      RZEKA NIESPEŁNIONYCH NADZIEI

      Przez Andreapaolo · Opublikowano

      Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Waldemar_Talar_Talar
      Na nowe jutro

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...