Poeta na trupie harmonii

[Jan Paweł D. (Krakelura)]

Poeta na tropie harmonii w naturze 

(kto tutaj, kurwa, wyrzucił tę butelkę) 
siódme poty wylewa, na siódmą górę 
wchodząc, idąc siódmym lasem, siódmą rzekę 

przepływając wpław (kurwa mać, zdechła ryba 
do góry brzuchem, [łza poety ją wskrzesza]). 
Wreszcie jest - Drzewo jak wiersz, którym oddycha, 
że aż nie widzi folii, która powiewa 

[zużytych podpasek, papieru i gumek] 
na gałęzi - co najwyżej ślubny welon - 
- poeta na tropie harmonii w naturze 
(kto tu wyrzucił zepsuty akordeon).