Daleko dzień

[Witold Marek]

pień głuchy w opuszczeniu
konary spopielałych pragnień
spójrz jak przerasta cię drzewo drzew
w przyjaźni żarliwej i bezsilnej
uginają się gałęzie snu

- tak odrosło dzieciństwo
i nic nie przylega do siebie
ręce
siejące niepokój -

w przyjaźni żarliwej i cichej
uginają się gałęzie snu
a dotknij jabłka mitu
roztul je
roznieć

[Tdk crew]

Pomysł dobry ale słabe wykonanie!!Po co tyle tych drzew to nie ma być las tylko wiersz!!czekam na poprawke!!
Pozdrawiam

[Joanie]

A mnie sie podoba, początek szczególnie.... :)

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, trzeba czasem dostać po głowie! :))

Chciałem wyzyskać ten efekt monotonii, ale może nie brzmi jak miało, toteż pomyślę. A są propozycje?

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Między napisaniem początku a dopisaniem reszty minęło prawie cztery lata - mój chyba rekord w zwlekaniu...

[Catalina Acosta]

A mi podoba się końcówka ;)

Rażą "drzewa" - rzeczywiście - monotonia maksymalna. Można ją dopracować.

Eh, Panie Witoldzie...

Cmok,

Cat

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zamienię "cmok" (nieużywane) na wariacje-propozycje dopracowań. Jam autor pokorny i podatny jak modelina, naprawdę ;)

[Catalina Acosta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zamienię "cmok" (nieużywane) na wariacje-propozycje dopracowań. Jam autor pokorny i podatny jak modelina, naprawdę ;)

Ja bym wyrzuciła trzy pierwsze wersy. To jedna z możliwości.
Proszę się nie dać za bardzo modelować, bo można zatracić tożsamość.

Tylko Cat

[Witold Marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Spróbuję coś z tym wyrzuceniem.

A za bardzo to się nie daję, bo każdy twór z czasem stygnie, kamienieje, że potem najwyżej dłutem można.

[Arena Solweig]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, trzeba czasem dostać po głowie! :))

Chciałem wyzyskać ten efekt monotonii, ale może nie brzmi jak miało, toteż pomyślę. A są propozycje?


Nie widzę tu żadnej monotonii ! Ta kondensacja "drzew" jest spotęgowaniem właśnie nastroju, wprowadzeniem, podkreśleniem… dopiero wtedy zaczynają wyrastać gałęzie…Wyrzućcie drzewa i będzie pusto… Jest tyle liryzmu i zadumy tym wierszu, dużo też żalu za nieuchwytnymi pragnieniami i zakończenie – wołanie, przecież tak czytelne… Pozdrawiam Arena

[Joanie]

Ja tez prosze o nie wyrzucanie drzew!!!!! One tworza klimat utworu!

[Roman Bezet]

A zwróćcież uwagę, że DWA razy są "gałęzie snu"!
;)
A w "przyjaźni żarliwej"?
Nie do końca rozumiem "ręce siejące niepokój" - bo to one chyba mają "roztulać"?
"Jabłko mitu" (ha! dopełnione - dla mnie - pięknem Helenki ;)
pzdr. b

[Witold Marek]

Nie wyrzuciłem, ale podmieniłem nieco -----?

Ręce - roztulą, kiedy już przestaną siać bez sensu niepokój przecież :)

Pozdrawiam.