Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dostałem telefon, taki stary model
z czasów pierwszej miłości
i wszystko było jak kiedyś
ten trzeszczący głos, jak twój
pełen emocji w mojej głowie.

 

Mówisz, że jest po staremu
tylko życie przetarło cię w ramkę
i wciąż nie pasujesz zupełnie jak ja
tylko przechodzi ktoś czasem
przez ciebie i w sumie tak samo
zatrzymał się czas.

 

A mnie tak to porusza
bo już wtedy mieli wibrację
i szept twój do ucha... zbyt cichy
bo martwe są usta w słuchawce
tej rozmowy...nie było nigdy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jaskinia Platona? A to ciekawe, może coś faktycznego ode mnie w tej wersji? ;) Pozdrawiam cieplutko ;)

Cześć Maja! Parole to i sentymentalnie i... śmiesznie ;) Fajnie, że jesteś! ;)

Opublikowano

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Pierwszy raz słucham tego kawałka i szczerzę mówiąc w ogóle mi się nie podoba. Przekaz może i szczery, ale zbyt prosty i sztampowy. Trochę mnie to dziwi, nigdy tego faceta nie słuchałem. Jednak słyszałem go kiedyś na żywo, nawet nie pamiętam dokładnie komu supportował, chyba Eldoce. Wydawało mi się, że ciekawsze wersy składa. 

 

Jestem pewien, ze gdybyś Ty się akurat rapem zajmował to robiłbyś dużo ciekawsze kawałki niż ten co wrzuciłeś.

 

Pozdro NN :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasami przekaz jest ponad formę ;) Ale to prawda, że ten facet normalnie składa o wiele lepsze wersy ;)

  • 1 miesiąc temu...
Opublikowano

Fajnie, sentymentalnie. Kiedyś (jak człowiek był młodszy) wszystko było prawdziwsze jakieś. Dawne miłości wszyscy wspominają z sentymentem, chociaż gdyby się związali z osobami wspomnianymi to pewnie wzdychali by teraz do swoich żon/mężów.

 

Pzdr.FK.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Franku ;) Ta cała przeszłość była po prostu pewniejsza, niewiele można jej już dodać. Pozdrawiam 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...